رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲

سرودهٔ خاقانی
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

سنگ اندر بر بسی دویدیم چو آب

بار همه خار و خس کشیدیم چو آب

۲

آخر به وطن نیارمیدیم چو آب

رفتیم و ز پس باز ندیدیم چو آب

بازگشت به سروده‌های خاقانی