شمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بود

در این شعر، شاعر از ناتوانی خود در درک عمیق معانی سخنان خاقانی سخن می‌گوید. او با وجود داشتن آگاهی و خرد، به ظرفیت محدود خود اعتراف می‌کند و از وجود روحی پاک در انسان‌ها صحبت می‌کند. همچنین، او به فضل و دانش امیر رملک اشاره می‌کند که نسبت به اسرار و رموز پنهان آگاه است.