شمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملک‌شاه

برداشت: ما خود باعث امتحان و آزمایش تو هستیم و تو نیز سبب آزمایش ما هستی. وقتی به ما می‌نگری، در حقیقت خودت را در آینه ما مشاهده می‌کنی.

برداشت: وقتی آینه زیبایی تو را می‌بیند و تو نیز زیبایی خود را تماشا می‌کنی، آینه به تو عشق می‌ورزد، اما تو از آینه بیشتر عاشق خودت هستی.

برداشت: نقش چهره تو در آینه جان‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد و زیبایی‌های تو در ذهن‌ها خواهد ماند، چنان که هرکس به آینه نگاه کند، در سرش تصویر تو شکل می‌گیرد.

برداشت: به خاطر نور صورت و صفای لعل تو، در یک جا هم آتش و هم کوثر مانند آینه به وجود آمده است.

برداشت: ای ناخدای ناامیدی، دچار خودشیفتگی مباش، رنج‌های دل مرا نطلب و دل را به آینه نباز.

برداشت: با ناله و دل‌سوزی‌ام هر جا که آهنی وجود دارد، می‌خواهم بسوزم تا دیگر هیچ چیزی نتواند آینه را صیقلی و شفاف کند.

برداشت: به خودت اجازه نده که به ظواهری که در آینه ظاهر می‌شود وابسته شوی، هرچند که آن تصویر همیشه در برابر چشمانت باشد.

برداشت: در آینه، افسوس که هیچ چهره‌ای وجود ندارد که از آن، هزاران چهره جان‌پرور را مشاهده کند.

برداشت: صورت خاقانی با اشک‌هایش مانند آینه‌ای می‌درخشد؛ ای معشوق، به او نگاه کن و به آینه نگاه نکن.

برداشت: از نظر پادشاه، نور و روشنی خورشید به او تعلق دارد و زیبایی و جلای آینه نیز از صورت تو نشأت می‌گیرد.

برداشت: برترین و بزرگ‌ترین فرمانروا کسی است که نشانه‌های او از عالم غیب به وضوح مانند نشانه‌ای از تصویر در آینه نمایان می‌شود.

برداشت: شاهی که به خاطر زیبایی و جلال عروسش هفت آسمان در خدمت اوست و هفت ستاره به عنوان آینه‌ای برای نمایش زیبایی‌های او جلوه‌گری می‌کنند.

برداشت: از نعمت قرار گرفتن در سایهٔ عدالت او، جایی است که آینه، کاملاً از ننگ و لکهٔ زنگ پاک می‌شود.

برداشت: ای فرمانروای عزیز، دل تو آنقدر پاک و روشن شده است که همچون آینه‌ای در هر سرزمین، نشان‌دهنده زیبایی و صفاست.

برداشت: روزگار از دور اندیشی تو برای خود محافظی می سازد همانگونه که جنگاوران در روز نبرد آینه در بر می کنند.در این بیت اسلوب معادله است .

برداشت: اگر چشم تو نوری بر روی آینه بیفکند، روح القدس از آن نور در آینه نمایان خواهد شد.

برداشت: اگر مقام خلافت از بین برود و به سرزمین دشمنان برود، تا روز قیامت در آنجا بی‌هدف و بی‌کار خواهد ماند.

برداشت: تو بر روی کلاهی ایستاده‌ای و من به تو نگاه می‌کنم، همچنان که جانم منتظر است. زمانی که پرده‌ای برداشته می‌شود، راز عمیقی همچون تصویر در آینه نمایان می‌شود.

برداشت: اگر روح من شبیه به اشتیاق خورشید باشد، در پی تو تابی خواهد گرفت مانند اینکه آینه‌ای از حرکات خورشید متاثر می‌شود.

برداشت: من آینه‌ای هستم که درون خود تو را می‌بیند و تو مانند ستاره‌ای در آسمان برای من درخشان هستی. زیبایی و عظمت تو در این آینه منعکس می‌شود.

برداشت: در خدمت تو نمی‌توانم بیایم، چرا که اگر در حالتی تَر قرار بگیرم، مانند آینه‌ای تَر می‌شوم که سیاه‌رو می‌شود.

برداشت: اگر در دل تو نشانه‌ای از خودم پیدا کنم، طبیعت من به لطف تو همچون جوهر آینه می‌شود.

برداشت: طوطی همیشه هر چیزی را که بگویی، تکرار می‌کند. اما هر بار که خود را در آینه ببیند، متوجه شکل خودش می‌شود.

برداشت: اگر مهربانی تو مرا به خود بکشاند، شگفتی ندارد که افرادی که تنبل هستند، به خاطر طلا و نقره تنها به تماشا می‌نشینند.

برداشت: اگر مرا فردی نادان به قیمت ناچیزی بفروشد، این جای تعجب ندارد؛ چرا که شخصی بی‌معنا و زشت، شایسته و درخور آینه نیست.

برداشت: اگر غیر از تو را ستایش کنم، ناراحت نشو، زیرا انسان بعضی اوقات نیاز دارد که از چیزهایی که درست نیستند، مانند چاقو در آینه، محافظت کند.

برداشت: من می‌دانم که تو به خاطر آنکه گاهی خود را می‌شکنی و به خاکستر شبیه می‌شوی، از من دل نخواهی کند.

برداشت: از نیم شاعران توانایی و هنر را انتظار نداشته باش، زیرا هنر واقعی مانند آینه‌ای است که نمی‌تواند از ماده‌ای ناپاک و بی‌ارزش ساخته شود.

برداشت: شاید دل زخمی من در مقابل در تو مناسب باشد، زیرا نمی‌خواهم به چهره زرد آینه نگاه کنم.

برداشت: به خاطر ترس از سنگسار، دیو از آسمان فرار می‌کند و به خاطر نقصی که دارد، شخص نابینا آینه‌ای نمی‌طلبد.

برداشت: اگر تو در شعر من به عنوان قافیه وجود نداشتی، مانا به این معنا که خودت به وجود نیاوردی، اسکندر هم نمی‌توانست آینه را بسازد.

برداشت: این جمله به این معناست که اگر حتی یک ذره از نور تو بر آینه بیفتد، باز هم تأثیر و روشنی خاصی خواهد داشت. به عبارت دیگر، هرچند که مقدار نور کم باشد، اما باز هم قابلیت این را دارد که زیبایی و نورانیتی را به تصویر بکشد.

برداشت: تو آنقدر بزرگ و باعظمت هستی که آسمان هر روز صبح از شرق مانند آینه‌ای به تو احترام می‌گذارد.

برداشت: حسود به خاطر موفقیت‌های تو دچار بیماری شده است که مانند آهنگری است که برای ساختن آینه، از مس استفاده می‌کند. این جمله نشان‌دهنده‌ی این است که حسد، فرد را رنج می‌دهد و او را از دست‌یابی به آرامش باز می‌دارد.