شمارهٔ ۱۹۴ - مطلع دوم

برداشت: ماه نو را دیدی که چطور از آسمان زیبا و درخشان به نظر می‌رسد، مانند ستاره‌هایی که به شکل تعویذی نقره‌ای و بی‌پایان در فضا درخشان شده‌اند.

برداشت: در شب، ستاره‌ها به دور هم جمع شده‌اند و مانند بچه‌ها به آسمان نگاه می‌کنند؛ نورهای درخشان و زیبا که تصاویری از جمله "قل هوالله" را به نمایش می‌گذارند.

برداشت: شب، آسمان را به رنگ قرمز و زرد درآورده و عظمت و زیبایی مینا را در چشمان ما به نمایش گذاشته است. این تابلوی زیبا با رنگ‌های شفق و نور مهتاب به وجد آمده و جلوه‌ای خاص به فضای شب بخشیده است.

برداشت: گویی شب گوزن در حال افتادن است و شاخ‌هایش در آسمان به نظر می‌رسد. خونش از نیلوفرها به رنگ ارغوان جوانه زده است.

برداشت: در شب، همچون بانویی که ماهش زیبا و آسمانش پر از ستاره است، حالتی از ناامیدی و اندوه ایجاد شده که گویی خون از رگ‌ها بیرون می‌آید.

برداشت: شب در واقع زمان پرتاب پرنده‌ای است که از ستاره‌ها ساخته شده و از ماه، کمانی را هدف‌گیری کرده است.

برداشت: زهره (سیاره زهره) مانند ماه و سپیده‌دم به نظر می‌رسد و انگار جادوگری از بابل در آن وجود دارد که با نعل و آتش، جاذبه‌ای در آسمان قیروان ایجاد کرده است.

برداشت: هوا را رها می‌کند و به مانند کودکان بازیگوش می‌گردد، زیرا که به تأثیر زیبایی‌هایی که در آسمان وجود دارد، توجهی ندارد و از آن‌ها به دور است.

برداشت: آتش سوزانی از چرخ آسمان بر زمین فرستاده شده، اما بر قبه آسمان دودی ناشی از این آتش به وجود آمده است.

برداشت: آتش باید شعله‌ور باشد و دود در بالا، پس چرا دود در پایین است و شعله‌ها در بالا روشن شده‌اند؟

برداشت: نگهبان بر بام در حال مراقبت است و پادشاه در خفا در حال تماشاست. زیر بام، در دل شب، نگهبان از چنگال سرنوشت بیدار شده و آماده است.

برداشت: شاید شب آسمان را مانند بام خانه‌ها با قیر سیاه بپوشاند، چون بر روی این زمین، نردبانی از نازایی (مرگ) قرار گرفته است.

برداشت: در مدار سیاره مریخ، گرزی که افریدون، قهرمان ایرانی، در دست دارد و از میان تاریکی شب، بیرق کاویان را برافراشته است.

برداشت: در آسمان، فضایی مانند پنبه‌زار وجود دارد که نه آب دارد و نه ستاره‌ای مانند کیوان، و به همین خاطر، دلو را از این پنبه‌زار برای کشیدن ریسمان درست کرده‌اند.

برداشت: بدن ما همچون ماری می‌چرخد و جان ما را می‌گیرد، و سپس مقدر شده که یک عقرب از پشت آن مار برای گرفتن جان ما برانگیخته شود.

برداشت: شیر، با گاو و بره به صلح و دوستی رسیده و این آرامش و دوستی را به کمک اورمزد، خدای مهربان، تجربه کرده‌اند.

برداشت: در محفل شادمانی، بانوی زیبا با سازش دل‌ها را شاداب می‌کند و با زیبایی‌اش همچون طاووس، جان‌ها را به تحرک درمی‌آورد.

برداشت: چشم بزغاله به خوشه‌ای دوخته شده که شب، داس کج‌دندانی آن را برداشت کرده است و این داس از راه کهکشان به سوی آن آمده.

برداشت: نقش جوزا مانند دو مغز در یک مغز جوز است؛ یعنی مانند دو برج در یک مکان قرار گرفته‌اند.

برداشت: خورشید در برج سرطان مانده و نمی‌تواند حرکت کند، چون ناتوان شده و صفرا از چهره‌اش جاری شده است.

برداشت: ماهی‌گیری در حال صید ماهی است و کمانی در دست دارد که تیر ترکان را به پرواز درآورده است.

برداشت: سرنوشت و شانس انسان‌ها را می‌توان در ترازوی آسمان مشاهده کرد؛ مانند آنکه نام انسان‌های موفق و خوشبخت بر طلاهای ستاره‌ها حک شده است.

برداشت: از تیر شهاب و نیزه سماک، لشکر شاه شروان که صاحب قران است، آماده نبرد شده است.