شمارهٔ ۱۶۲ - در مدح قاضی القضاة احمشاد

برداشت: وقتی زیبایی تو در آسمان ثبت شد، نامزد عشق تو به دنیا آمد.

برداشت: غم تو باعث شده که عقل مانند زنجیری دور گردن باشد و جان هم در اطراف لب تو پرسه بزند.

برداشت: موهای تو به قدری فریبنده‌اند که حتی فرشتگان را هم وسوسه می‌کند و زیبایی چهره‌ات به اندازه‌ای است که مانند سلطانی بر دل‌های مردم حکومت می‌کند.

برداشت: عشق تو باعث شده که قیامت برپا شود و فتنه‌ای که به وجود آورده، در واقع آرامش پنهانی را به همراه دارد.

برداشت: نور چهره‌ات از چشم‌ها به دل می‌تابد و باعث شده که دل من مانند مرتع‌های سرسبز و گلدار شود.

برداشت: دو زلف معشوق مانند زنجیرهایی از آسمان هستند و تا زمانی که به جدیت به فکر آن‌ها نباشی، نباید نگران باشی.

برداشت: اگر جهان به طور کامل ویران شود، حتی اگر آسمان را نیز زخمی کنی.

برداشت: اگر از زلف تو، حلقه‌ای کم شود، مانند آن است که انگشتر سرزمین جم را باید به بهای آن پرداخت.

برداشت: در لب تو نشانه‌ای از نیکی و شیرینی وجود دارد و در دل خاقانی، عواطفی چون آتش شعله‌ور است.

برداشت: سوی تو به سمت ستاره جوزا حرکت می‌کنم، همچون سرپرست و راهنمایی که گوهر دریا را در دستانش دارد.

برداشت: این عبارت به نمادی از قدرت و اعتبار یک امام اشاره دارد که همانند یک حصن و محافظ برای مردم و جامعه خود عمل می‌کند. همچنین، به قاضی شه پرور و سلطانی اشاره می‌کند که ویژگی‌های مثبتی مانند دانایی و رهبری را در خود دارد. این فرد بر حفظ اصول و ارزش‌ها تأکید دارد و منابع الهام بخشی برای دیگران است.