شمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از روزگار

برداشت: من آرامش را در زندگی احساس نمی‌کنم و از مشکلات و سختی‌ها به دور نمی‌مانم.

برداشت: من مانند یک پرنده در حال پرواز هستم و به دور جهان می‌چرخم، اما هیچ‌جا نمی‌توانم جایی برای استراحت و آرامش پیدا کنم.

برداشت: هیچ شبی نیست که از چهره و اشک تو، صد بهار و پاییز را نچشم و احساس نکنم.

برداشت: سال‌هاست که در جستجوی دل گمشده‌ام هستم، اما هرگز نتوانسته‌ام نشانه‌ای از آن بیابم.

برداشت: به خاطر اینکه او را به زمین انداختند و به او بی‌احترامی کردند، چه فایده‌ای دارد که من راهی به آسمان نیافته‌ام؟

برداشت: من در جستجوی خوشبختی و هنر بوده‌ام، اما نمی‌توانم هر دو را در یک جا پیدا کنم.

برداشت: به نظر می‌رسد این دو نفر مانند آب و آتش هستند و هیچ‌گاه نمی‌توانند با هم توافق کنند.

برداشت: از این دارایی ارزشمند که عمرم است، تنها به زیان دست می‌یابم و چیز دیگری کسب نمی‌کنم.

برداشت: اگر بخت و اقبال به نوعی آسمانی و مقدس است، پس چرا نمی‌توانم کسی را پیدا کنم که از آن محافظت کند و از آن نگهداری کند؟

برداشت: برای نوزادان، نمی‌توانم بخت خوش را یکی از صفات خود بدانم.

برداشت: به چه درد می‌خورد که برای مهمانی سفره‌ای پر زرق و برق بچینم، در حالی که من نتوانم میهمان لایق و شایسته‌ای پیدا کنم؟

برداشت: من نمی‌توانم چیزی از زاغ و همای ببینم که نشان‌دهنده‌ی حرص و همت باشد؛ هیچ دستاوردی برای آن‌ها نمی‌یابم.

برداشت: خود را به اندازه‌ی یک مور کوچک کرده‌ام و در این وضعیت چه کاری می‌توانم انجام دهم، زیرا نمی‌توانم نان پیدا کنم.

برداشت: اگر از دیو در خانه نترسم، دیگر هیچ دعا و طلسمی نمی‌تواند جان مرا نجات دهد.

برداشت: این خانه بسیار بی‌رحم و خشن است که در آن هیچ همدم و یاری برای من پیدا نمی‌شود.

برداشت: من در دنیا آدم‌های زیادی می‌بینم، ولی هیچ انسانی در میان آن‌ها پیدا نمی‌کنم.

برداشت: دشمنان با کینه و دشمنی خود به میدان آمدند و من نتوانستم دوستی مهربان پیدا کنم.

برداشت: من از دشمنی که در درونم است فرار می‌کنم، زیرا نمی‌توانم از دوستانم یاری بزنم.

برداشت: دوستی و همکاری با دوستان قدیمی را مثل روزهای خوب گذشته نمی‌توانم دوباره تجربه کنم.

برداشت: در این مصرع، شاعر از وضعیت ناگوار جامعه سخن می‌گوید که همه به نوعی ظلم و ستمگر تبدیل شده‌اند و در این میان، افرادی که می‌توانند هدایت و راهنمایی کنند، نایاب شده‌اند. به عبارتی دیگر، در میان این همه فساد و سرکوب، نشانی از رهبری و سامان‌دهی وجود ندارد.

برداشت: از این نوع سخن گفتن خاقانی است و من در هیچ‌جای دیگری جز در آستانۀ او نمی‌توانم مقامی پیدا کنم.

برداشت: در این زمانه هیچ کجای امن و پناهی جز در کنار پادشاه جهان پیدا نمی‌کنم.