شمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دوم

برداشت: در قفس آبی، طاووسی با پرهای آتشین را مشاهده می‌کنی که با گشودن پرهایش، دنیا را زینت می‌بخشد.

برداشت: زمین به خاطر زیبایی‌هایش، مانند افلاک نیرنگی زده است و هوا با رنگین‌کمانش همچون پر یادی از یک پادشاه را به تصویر کشیده است.

برداشت: عکسی از پای و بالش بر زمین افتاد و از آسمان باعث شد که بهار رنگین شود و از این رو ابرها تغییر کردند.

برداشت: از آن سخن خوش و شیرین که همچون جواهر می‌درخشد، دو گوی ساکن و بی‌تحرک به وجود آمدند، مانند کسی که از صفر و بی‌پولی به ثروت و دارایی و کامیابی دست می‌یابد.

برداشت: به این ترتیب، نشان می‌دهد که خورشید به هنگام ورود به دایره حوت، به تعادل و قرار خود دست یافته است و این وضعیت به نوعی بر اهمیت و موقعیت خاصی در زندگی اشاره دارد.

برداشت: مدتی شخصی مانند سلیمان توانست ماهی بگیرد و اکنون مانند موسی از شغل شبانی به مقام و جایگاهی بالاتر رسیده است.

برداشت: ماهی از حوض بیرون می‌آید و مانند بره‌ای که از آب بیرون می‌جهد، به سمت علف می‌دود، در حالی که بره با پشم زرد خود پوشیده شده است.

برداشت: ای کاش بدانید که هر شبانگاهی با آب گرم مغرب نمی‌توانند او را شستشو دهند و از لباس زربافت بپوشانند.

برداشت: انگار که او را از بازی‌هایی که در دنیای نادانی است، به آب‌زن حکمت و معرفت می‌برند تا پاک و تازه شود.

برداشت: تا خورشید روشن و کامل شد، به دلیل ضعف بیماری، دق کردنش در شب باعث شد لاغر شود.

برداشت: در این ماه یک عید آسمانی وجود دارد که در آن، خورشید با قدرتی خاص به زمین می‌تابد و مانند دمی بر گاو تابیده می‌شود.

برداشت: درختان با جواهراتی زیبا زینت یافته‌اند و عید را جشن می‌گیرند، همان‌طور که روزه‌داران از لطافت صبحگاه لذت می‌برند.

برداشت: در این شعر، شاعر به زیبایی و دلنشینی شکوفه‌ها و غنچه‌ها اشاره می‌کند. جیب شکوفه‌ها پر از جواهرات زیبایی است که جلوه‌ای خاص به آنها می‌بخشد. غنچه‌ای که از عطر و نسیم بهاری پر شده، تداعی‌گر تازگی و نشاط است، مانند عطر عنبر که حس خوشایندی را به وجود می‌آورد. در واقع، این تصویر بیانگر زیبایی و لطافت طبیعت در فصل بهار است.

برداشت: رنگین کمان به وجود آمد، چون نیمی از قوس دور به زیبایی‌ای که بواسطهٔ نسیم صبح ایجاد شده، نمایان می‌شود.

برداشت: غنچه‌های نستر به شکل بادام‌های قز درآمده‌اند و درون آن‌ها را مانند تخم پیله پنهان کرده‌اند.

برداشت: بلبل از غم و نگرانی در حال ناله و بی‌قراری است؛ او در هنگام خوردن گل، به زیبایی‌های آن که شامل عطر و رنگ‌های ارزشمندی مانند مشک، زر و مرجان است، فکر می‌کند. اما با این حال، این زیبایی‌ها هیچ کدام نمی‌توانند غم و اندوه او را برطرف کنند.

برداشت: بهار بهاری است که طبیبی را خوشحال می‌کند و او با زر، مرجان و مشک خود را زینت می‌دهد.

برداشت: شب به آرامی فرارسید و قامتش مانند پرچم در برابر روز ناپایدار ایستاده است، در حالی که قد به سوی آسمان کشیده شده است، مانند چتر یک پادشاه جنگی.