شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز

برداشت: چشمت را از پردهٔ آرزو و امید دور کن و گناه را به سرنوشت ازلی نزن.

برداشت: علت وجود و عدم همه به سرنوشت وابسته است، بنابراین تلاش و کوشش خود را به عوامل دیگر وابسته نکنید.

برداشت: هنگامی که دل قرار گرفت، فقط یک هفته را در نظر بگیر و دلت را آرام کن.

برداشت: عمر که از سی سالگی گذشت، محبت و عشق به زندگی کمتر می‌شود، از این به بعد بر عمر خود بیفزایید.

برداشت: ماه که به پایان دو هفته می‌رسد، کم‌کم نورش کمتر می‌شود. بنابراین عمر نیز مانند ماه، به تدریج و به آرامی کمرنگ می‌شود. پس از جوانی و اوج، به تدریج به سردی و افول می‌رسد.

برداشت: اگر شوری از گلو بگذرد، نامش زهر است؛ پس عسل را در این میانه نریزید.

برداشت: کسب روزی با استفاده از نیرنگ و فریب، نوعی از شیطنت به حساب می‌آید، پس این روش‌های ناپسند را کنار بگذارید.

برداشت: به اعتماد و توکل به خدا زندگی کنید و روزی خود را فقط از نعمت‌های همیشگی او بدانید.

برداشت: بدان که نامرادی، برای بندگان خاص و ویژه خداوند است؛ بنابراین در مسیر آرزوها و امیدها پا نگذارید.

برداشت: حرص و طمع بدون هیچ زحمتی، همه را به عقب می‌رانَد و نباید تمام گناه‌ها را بر دوش سرنوشت انداخت.

برداشت: به خاطر عشق و محبت، دل خود را به حسرت و اشتیاق نسپارید و به تحریکات فریبنده و ظاهری دنیا توجه نکنید.

برداشت: به عقل و خرد نابجای خود در زندگی اعتماد نکنید و از توهمات دوری کنید. به جای آن، به نتایج واقعی و درست توجه کنید و از فریب‌های ظاهری پرهیز کنید.

برداشت: ای امامان و عالمان، ریشه نادانی را از چهرهٔ خود دور کنید و بر حذر باشید که به بی‌خبری نیفتید.

برداشت: علم و دانش را از افرادی که مخالف توحید هستند نشنوید و به آنها توجه نکنید، چرا که ممکن است در ایمان شما خلل ایجاد کنند.

برداشت: فلسفه را با سخن در هم نیامیزید و سپس آن را جدل ننامید.

برداشت: در مسیر زندگی، باید به موانع و مشکلاتی که ممکن است پیش بیاید توجه کنید. نباید در این مسیر لغزید یا اجازه دهید که این مشکلات شما را از ادامه راه بازدارد.

برداشت: دنیا تحت تاثیر مشکلات و ناملایمات قرار گرفته است. برای پیشرفت و رسیدن به هدف، نباید به این مشکلات توجه کرد و باید با عزم و اراده به سمت جلو پیش رفت.

برداشت: هر نظریه یا فلسفه‌ای که صرفاً به صورت نظری باقی بماند، در عمل هیچ ارزشی ندارد. بنابراین، بهتر است که فلسفه‌ها فقط در میدان عمل و تجربه خود را نشان دهند.

برداشت: دین با توانایی و حقیقتی که دارد از ضعف و ناتوانی نجات یافته است، اما اصول و پایه‌های آن را از این ناتوانی دور نکنید.

برداشت: کعبه‌ای که از پرستش هبل پاک شده، هنوز هم در حرم هبل فرو نروید.

برداشت: از حسد به نعل کردن نعل شتر صالح دست نزنید، زیرا پایه و اساس جنگ جمل بر این حسادت بنا شده است.

برداشت: هر چیزی که در عمق چاه نمی‌توان انجام داد، در اوج قله کوه هم ناممکن است.

برداشت: یک دسته از کودکان تازه کار را در آغوش دیوارهای گذشته قرار ندهید.

برداشت: حرف از دین و عقیده‌ای است که ریشه‌اش به عرب‌ها برمی‌گردد، اما نباید اثرات و تاثیرات فرهنگ یونانی را بر آن نادیده گرفت.

برداشت: در برابر افکار و نظریات قدیمی و محدود کننده، درهای نوآوری و آفرینش را باز کنید و اجازه ندهید که سنت‌های کهن مانع پیشرفت شما شوند.

برداشت: بهتر است به جای پیروی از افکار قدیمی و فرسوده، به دنبال اندیشه‌های نوین و تازه باشید.

برداشت: علم دین را با علم کفر یکی ندانید و بر بلندی‌های ندانم‌کاری سوار نشوید.

برداشت: چشم قانون به شماست، بنابراین بر سر موضوعات نامناسب قضاوت نکنید.

برداشت: فلاسفه را نمی‌توان به عنوان افرادی مذهبی تلقی کرد. به هیچ وجه آن‌ها را با مردان دین مقایسه نکنید، زیرا هر کدام در دنیای خود و با دیدگاه‌های متفاوتی زندگی می‌کنند.

برداشت: فرض کنید که باید یک کار را انجام بدهید و از شما انتظار می‌رود که به خوبی آن را انجام دهید. در اینجا، به شما می‌گویند که بهانه‌تراشی و نادیده گرفتن کوشش برای یادگیری و بهبود کار، درست نیست. باید تلاش کنید و مسئولیت‌های خود را با جدیت انجام دهید.

برداشت: این گروه به دلیل سوء قضاوت و تهمت‌هایی که به زحل می‌زنند، از شمارگان بدشانسی خارج می‌شوند.

برداشت: گل علم و معرفت در کلام خاقانی شکوفا شده است، اما از بی‌خبری و جهل خود را دور نگه‌دارید.

برداشت: بهتر است از فضول‌ها و مسائل بی‌اهمیت دوری کنیم و نام نیک و برتری را انتخاب کنیم تا از عواقب بد و افتادگی در دام‌های نادرست دور شویم.