شمارهٔ ۹۴ - قصیده

برداشت: روزهایی پر از آشوب و فتنه بر سر جهان سایه انداخته است و انسان‌ها و جان‌ها، تحت تاثیر این بحران قرار گرفته‌اند و به جایی نخواهند رسید.

برداشت: دل‌ها به خاطر غم سنگین و ناراحت‌کننده‌ای که بر مردم جهان سایه افکنده است، مانند رنگی که به رنگ نیل تبدیل می‌شود، دچار تغییر و تأثیر شده‌اند.

برداشت: به بوی یک نفس که نشان‌دهنده تمام ضعف و ناتوانی است، ای ماه! چه پاسخی می‌توانی به این همه رنج بدهی؟

برداشت: هر زمان که غمی در دل پنهان بود، تقدیر در نهایت به سراغ آن می‌آید و آن را آشکار می‌کند.

برداشت: آزاد که به شدت در غم و اندوه غرق شده است، از درد و رنج خود رهایی می‌یابد و به‌طور ناگهانی به ساحل رسیده و از نجات خود لذت می‌برد. در حالی که شخص پست و بی‌ارزش از این غم و اندوه رنج می‌برد و نتوانسته خود را نجات دهد.

برداشت: زمانه مانند دریا است که هرگوشه‌اش چیزی را به ساحل می‌آورد و صدف‌ها هم درون عمق آن قرار دارند.

برداشت: بسیاری از دل‌ها تحت تأثیر گردش چرخ (زمان) و درخشش ستاره‌ها قرار دارند. گردش زمان به خوبی نمایان است و درخشندگی ستاره‌ها همچون کمان کشیده شده‌ای می‌درخشد.

برداشت: ای جوان، روزی که دنیا کسی را نبیند، مانند اختر صبح، شب را می‌زداید و از آن دور می‌شود.

برداشت: این عبارت به این معنی است که در زندگی، حوادث و چالش‌ها به اندازه‌ای بزرگ و مهم هستند که می‌توانند به مانند یک فیل حجیم بر سر راه انسان قرار بگیرند. تنها کسانی می‌توانند از این مانع عبور کنند که دارای قدرت و استقامت لازم برای کنترل اوضاع و استفاده از فرصت‌هایی برای بهتر شدن وضعیت خود باشند.

برداشت: ای خاقان، اینجا نه کودکی از این خاک وجود دارد، بلکه مردانی بودند که خط نسخ را بر این سرزمین نوشتند.