شمارهٔ ۸۵ - قصیده

برداشت: بهار آمد و شانس شادی بخشید، از هر سو هزار گل شکوفا شد.

برداشت: نخستین روز بهار، محل زندگی پادشاه به زیبایی گلستان تبدیل می‌شود، چون برای شاه، تختی مزخرف و زیبا برپا می‌شود.

برداشت: مثل اینکه طلا و جواهرات در دریا جمع شده‌اند تا دریا به محلی برای بخشش و سخاوت تبدیل شود.

برداشت: برگ‌های او به رنگ زمردین و گل‌هایش مانند لعل‌های درخشان هستند، مانند باغی که در آن، تخت سلطنت شهید قرار دارد و بر روی آب حیات و جاودانگی قرار گرفته است.

برداشت: توران شایسته پادشاهی است که جمال و زیبایی او به اندازه‌ای است که ارزشش به ده‌ها هزار بدخشان می‌ارزد.

برداشت: زمانی فرا رسیده است که با نسیم لطیف بهار، باغ و سرزمین زیبا به شکوفایی و رونق می‌رسند و غنچه‌های یاقوتی باز می‌شوند.

برداشت: نوروز با ورود خود خبر خوشی را به همراه دارد و باعث می‌شود که سال نو، سالی پر از پیروزی‌ها و موفقیت‌های تازه باشد.

برداشت: عید مبارک است، زیرا با خوشحالی و سعادت، بخت شاه به گونه‌ای آشکار می‌شود که مانند گل‌های زیبا، رد پای دشمن به حنا تغییر می‌یابد.

برداشت: عید فرا رسیده و پادشاه با خوشحالی در یمن خود، هر چیزی که از خدا بخواهد، محقق خواهد شد.