شمارهٔ ۷۸ - ایضا در مرثیهٔ خانوادهٔ خود

برداشت: راز دل من به دلیل سختی‌های زندگی فاش شده و صبر من در جدایی از محبوبم از بین رفته است.

برداشت: غمی که از جدایی آن دوست به دل دارم، مانند زنگاری بر آینهٔ دل نشسته است.

برداشت: سینه‌ام منزلگاه آسمان است و قفل غم جدایی یار بر آن، شکست.

برداشت: به دل ویران من، زلزله‌ای از غم رخ داده و اشک‌هایی به مانند گنج‌هایی ارزشمند از چشمانم سرازیر شده است.

برداشت: عمر گنجی با ارزش است، اما افسوس که زمان به آسانی آن را ضایع می‌کند.

برداشت: من در خون و خاک غوطه‌ور هستم و از درد و اندوهی که دارم، اشک‌های خونین دلم را بر زمین می‌ریزم و آن خاک را زینت می‌بخشم.

برداشت: همه غم‌ها و مشکلات من به یکباره افتادند، گویی که سرنوشت یک قرعه غم‌انگیز را برای من انداخت.

برداشت: دل به نغمات شاد زندگی پیوند می‌زند و درخت شادی را از ریشه در باغ وجود برطرف می‌کند.

برداشت: امید من در دستان قضا و سرنوشت قرار داشت و درد و رنجی که از آن می‌کشم، نتیجه همان امید است که بر زندگی‌ام تاثیر گذاشته است.

برداشت: رشتهٔ زندگی انسان پر از درد و غم است. وقتی که دل کسی غمگین می‌شود، آن غم به شکل‌های مختلف و متعددی در زندگی‌اش ظاهر می‌شود و او را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: در این متن نشان داده شده که روح و جان انسان تحت تأثیر غم و سختی‌ها قرار گرفته و این داغ و اثرات آن بارها و بارها بر روح او سنگینی کرده است. غم به گونه‌ای باقی مانده که انسان از آن رنج می‌برد و آثارش همچنان در زندگی‌اش حس می‌شود.

برداشت: در حالی که مانند سگی در کنجی نشسته‌ام، ای روزگار، غبار غم بر دل من نشسته است.

برداشت: صدای بلند و ناله‌کنان مانند نمک بر آتش من است. ایرا، غم تو بر دل زخمخورده‌ام افزوده است.

برداشت: از هوای سرد من، صدایی به کوه رسید و لرزش دریا به دامنه کوه تاثیر گذاشت.

برداشت: هیجان و طغیان اشک‌های من بر روی زمین جاری شد و بر تن ماهی، لبه‌های تند مار را افکند.

برداشت: چرخ روزگار که به خاطر غم دلم مرا در وضعیت سختی قرار داد، خواب و آرامش را از من گرفت و مرا به حالتی مشابه پلنگ درآورد.

برداشت: سرنوشت من مانند یک خواب به شدت محدود شده است و غم به سراغم آمده و مرا در دریای انتظار غرق کرده است.

برداشت: چرخ پنهان را بگردان که پرده‌ای که خیال را می‌سازد، برمی‌افرازد و پرده‌ی خاقانی را از جلوی چشم برداشته، آشکار می‌کند.