شمارهٔ ۷۰ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگز

برداشت: صبح‌خیزانی که از دو جهان به دوری و خلوتی دست یافته‌اند، مجلسی را به یاد عید بر پا کرده‌اند که از بهشت نیز زیباتر است.

برداشت: در خانه شراب، صدایی به گوش رسید که به جمعی از مشتاقان صبح می‌گوید: پاسخی برای این ندای دل‌انگیز، با آب لعل و دشتی از زر فراهم کردند.

برداشت: ساقی منصف تصمیم گرفت تا با نیمه‌ای از محبت و انصاف، دست به کار شود. برای این کار، مردم به انواع ترفندها و تدبیرهای مختلف روی آوردند و کوشیدند تا جامی از شراب سبز جاودانه بسازند.

برداشت: در اینجا گفته می‌شود که در زمان روزه‌داران، که دهانشان به دلیل روزه بسته است، سایه‌ای به عنوان محبت و توجه خداوند بر روی آنها وجود دارد. همچنین محبت و دوستی به گونه‌ای نمایان می‌شود که در ورودی آزاد ایجاد شده است.

برداشت: زمانی که لب‌های روزه‌دار به حالت خمیده درمی‌آید، یک ماه را با عطر مشک پوشانده و خوشبو می‌کنند.

برداشت: پس از یک ماه درگیری و مشکلات، افرادی که در این ماجرا دخالت داشتند، با همت و تلاش خود، بیوه‌زنان را در برگزاری مراسم و تأسیس جایی برای زندگی جدید یاری کردند.

برداشت: در این روز ویژه، با خرمی و شادی، زندگی ای که به خاطر سنگینی زمان بر ما می‌گذرد، تبدیل به روزی خاص و مقدس شده است.

برداشت: مردی با جامی سرخ مانند سپیده‌دم در دست دارد و در همان حال در صبحگاه مشغول نغمه‌سرایی و لحن دلنشینی است که از نور ستاره‌ها به وجود آمده است.

برداشت: در آن لیوان به آرامی نوسان کن مانند کودکی که غازها از بلور برایش گردنبند و حلقه درست کرده‌اند.

برداشت: بیا صدای حلقه‌های ساده‌دلان را بشنو که با کار نیک، صدای حلقه‌های جام را به هم نزدیک کردند.

برداشت: بلبل در جستجوی شادی و طراوت است و از طرفی به دیگر پرندگان اشاره می‌کند که می‌توانند از تجربیات و قول‌هایی که داده‌اند بهره‌برداری کنند. این لحظه به نوعی تشویق به تازگی نفس و زندگی می‌باشد.

برداشت: به آن نوشیدنی و میدان طلایی نگاه کن، انگار آتش موسی و گاو سامری را با هم ترکیب کرده‌اند.

برداشت: خون گاوی که به طلا تبدیل شده، جاری گشته است و شکل و سر و گردن آن مانند پرنده‌ای زیبا و لطیف طراحی شده است.

برداشت: ریسمان تسبیح پاره شد و کسی آن را دوباره بافت. گوهر چراغ شکست و از آن، لیوانی ساختند.

برداشت: آتش قندیل خاموش شد و آب تسبیح نیز ناپدید گشت. به این ترتیب، از ترکیب آتش و آب، قندیل جدیدی درست کردند.

برداشت: زنبورها به خاطر غمزه‌های ساقیان، دیگر به خانهٔ خود با شهد پر از شیرینی برنگشتند و آنجا را ترک کردند.

برداشت: در مجلس، منبع جدیدی از شادابی و زندگی به وجود آمده است که به گونه‌ای طراحی شده که همواره با نشاط و چرخش همراه باشد.

برداشت: زمین مانند آسمان مست و شاداب شده است، زیرا نسیم می‌وزد و خاکش را به شکلی زیبا و دلپذیر درآورده است.

برداشت: آن کسی که از روی تواضع و فروتنی، در برابر شاهدان، چشمانش را به زمین دوخت و به خاک تیره اشاره کرد.

برداشت: زمانی که مژگان همچون زر برای شربت قدح آماده شد، نعل مرکب پادشاه کشور را طلا و نشانی از ارزش و عظمت ساختند.

برداشت: خورشید، مروارید سلجوقی است که به معنای واقعی، خالص و ارزشمند است، و نعل اسب او، نشانی از آن مروارید است. این گوهر، پایه و اساسی است برای ساختن شمشیر حیدر، که به عظمت و قدرت او اشاره دارد.