شمارهٔ ۶۵ - مطلع دوم

برداشت: به نظر می‌رسد که به خاطر عشق او، مردم یک شهر جان خود را فدای او کرده‌اند و طلا و جانشان را به خاطر زیبایی و جذبهٔ او نثار کرده‌اند.

برداشت: بر اساس امیدی که لب‌هایش مانند عسل آرامش بخش روح هستند، هم از چشم‌هایش گلسرخ و هم از خوشبوکننده‌ها پاشیده‌اند.

برداشت: آسمان بر سر افرادی که به خاک بازگشته‌اند خواهد شکست و در این راه، دل‌هایی که فریبنده هستند، تکرار می‌شوند.

برداشت: در اینجا به این معنی اشاره شده که کمبودی از نظر خبر و پیام وجود ندارد و نزد افرادی که بیدار و هوشیار هستند، هیچ گاه نخواهد بود. همچنین، ترکان با چشمان ناز و افسونگر خود تیر غم را به بیگانه‌ها پرتاب کرده‌اند.

برداشت: در این بیت اشاره به زیبایی و جذابیت شخصی است که ترکیبی از صفات متعالی و هنری را در خود جای داده است. سوزن عیسی به دقت و لطافت او اشاره دارد، در حالی که رشتهٔ مریم نشان‌دهندهٔ پاکی و معصومیتش است. همچنین، لب‌های او نظر رومیان را جلب کرده و باعث حسادت آنها می‌شود؛ به گونه‌ای که آنها به تزیینات و زینت‌ها پرداخته‌اند تا در مقابل او خود را نشان بدهند. این تصویر، ترکیبی از زیبایی، هنرمندی و حسادت را به تصویر می‌کشد.

برداشت: عاشقان همچون خاقانی، زیبایی و جاذبه خود را در برابر عقل و جان قرار داده و به پای تخت والامقام بوالمظفر نذر کرده‌اند.