شمارهٔ ۶۰ - در شکایت از روزگار

برداشت: در آسمان، تخته‌ای با چشمی از خورشید نصب کرده‌اند که به هیچ کجا نمی‌تواند نگاه کند.

برداشت: کوه را در آسمان ندارند و شمس را به ماه ندوخته‌اند.

برداشت: نگهبانان آسمان‌ها، چشم‌ها را از دیدن حقیقت‌ها پوشانده‌اند.

برداشت: چرخ و فلک و ستاره‌ها هنوز نشانه‌های شب را بر پرندگان صبح ننوشته‌اند.

برداشت: روز و شب از هم تفکیک شده و رنگ‌های مختلفی به افق اضافه شده‌اند، مثل زردی و سرخی که در زمان غروب دیده می‌شود.

برداشت: آسمان را همانند لباس کهنه و زبر نیافته‌اند، بلکه رنگ و حالتی تازه و زیباتر به آن داده‌اند.

برداشت: جهان همانطور که بوده، باقی است و زمان نیز تغییر نکرده است، زیرا عالمان و بزرگان همیشه آماده تلاش و کوشش هستند.

برداشت: پس در حالت بسته، مانند چیزی که در انزوا مانده، اگر در را با میخ نزنند.

برداشت: مدت زیادی است که هیچ کس لباس زیبایی برای آدم‌ها ندوخته است.

برداشت: آنها خود را برای رضا نباخته‌اند و به دست نظر نیافریده‌اند.

برداشت: لباسی که از مواد وفا و صداقت بافته شده است، در واقع به اندازه‌ی ارزشش به آن اعتبار داده نشده و به درستی به نمایش گذاشته نشده است.

برداشت: بر روی بدن افرادی که از کمال بهره‌مند نیستند، لباس زیبایی از هنر ندوخته‌اند.

برداشت: هنر به مانند لاله‌ای است که به خاطر نداشتن کلاهی بر سر، احساس شرمندگی و کم‌ارزشی می‌کند.

برداشت: انسان بی هنر مانند گلی است که به جز جواهرات و زیبایی‌های درونی، چیزی بر کمرش ندارد. به عبارتی، ارزش واقعی او در درونش نهفته است و ظاهری نخواهد داشت که نشان‌دهنده هنر و خلاقیتش باشد.

برداشت: هیچ انسانی نیست که تحت تاثیر سرنوشت قرار نگرفته باشد و از آن آسیب نبیند، حتی اگر در ظاهر به نظر برسد که ستاره‌های خوش شانسی بر سرش تابیده است.

برداشت: آزادگان لباس کهنه و پاره به تن نمی‌کنند، زیرا بر تن آن‌ها چیزی نادرست و ناپسند دیده نمی‌شود.

برداشت: سگی در بغداد مرد و فقط برای آن کفن از زر ندوخته‌اند. این نشان می‌دهد که حتی پس از مرگ یک سگ، ارزش و منابع آن به خاطر زرق و برق دنیا به کار گرفته شده‌اند.

برداشت: ابر ما از مواد خام و ناپخته ساخته شده است و هیچ چیزی جز پوشش و ظاهر بیرونی به آن ندوخته‌اند.

برداشت: صبر کن، زیرا جز مردانگی، به کسی صبر و استقامت بر سختی‌ها آموزش داده نشده است.

برداشت: چشمانت را باز نکن، چون فقط برای رسیدن به کمال است که دیگران چشم به راه مانده‌اند.

برداشت: چشم کسی که به یوز نگاه می‌کند، برای شکار شیر نر آماده نشده است.

برداشت: عقل و دانش به تو داده‌اند تا بر قلهٔ موفقیت برسید، حتی اگر به تو لباس زیبایی نپوشانده باشند.

برداشت: اگر در زندگی با قناعت و شکرگزاری زندگی کنی، نیازی به تجملات و لباس‌های گران‌قیمت نخواهی داشت.

برداشت: اگر نگاهی به وضعیت دنیا بیندازی، نمی‌توانی از پیامدها و تغییرات آن چشم‌پوشی کنی.