شمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدوله

برداشت: شخصی با شکوه و قدرت، با دستانی پُرآب و رنگ و زرق و برق به میزبانی نسر گردون (نماد آسمان یا دنیا) می‌آید و او را به یک ضیافت با سلاح‌های براق و زیبا دعوت می‌کند.

برداشت: قدرت و نفوذ او در قلعهٔ البرز مانند زلزله‌ای شدید بود و دامنهٔ تاثیرش بر قبهٔ آسمان باعث نقصان و کاهش شد.

برداشت: اگر گیاه از دست خداوند به آب حیات دسترسی پیدا کند، می‌تواند از آن آب برای ترکیب و شکل‌گیری موجودات زنده استفاده کند.

برداشت: نیشی که مانند مار از کنار چرخ می‌گذرد، می‌تواند به ماهی آسمانی آسیب بزند و به او ضربه بزند.

برداشت: هرگاه بخواهد، با استفاده از خشونت یا هوش و تدبیر، می‌تواند در هر لحظه بر سر سفره‌اش، بچه‌ سیمرغ بریان شده‌ای را بیاورد.

برداشت: او در جمع خود بهشتی متشکل از هشت باغ دارد که نه تنها آسمان به او چیزی نمی‌دهد، بلکه در هر پنج وقت و در هر چارچوب، اصالت و زیبایی سرزمین خراسان را به نمایش می‌گذارد.

برداشت: این عمر کوتاه است و به زودی خدمتگزار از درگاه او تاجش را از بغداد و سرش را برای صفاهان می‌آورد.

برداشت: هر کس که هدیه‌ای از طرف پادشاه بیاورد، مانند این است که تاجی بر سر پادشاه می‌گذارد.

برداشت: او دارای سلطنتی است که هر زمان، بزرگ‌ترین پادشاهان در برابرش احترام می‌گذارند و فرمانبرداری نشان می‌دهند.

برداشت: تا چه اندازه می‌تواند سلیمان را غنی کند، وقتی که باد، پرنده‌ای را از آسمان به عنوان هدیه‌ای برای او می‌آورد؟

برداشت: باد اجازه دارد تا از خاک چشمه‌گاه خاقانی، مانند توتیای چشم، به شروان بیفتد.