شمارهٔ ۳۶ - قصیده

برداشت: وقتی دل من از خواست و آرزوهای زیاد صرف‌نظر کرد و به رضایت قانع شد، همه چیزهای دنیوی را پشت سر گذاشتم.

برداشت: کتاب آز و خودخواهی از من دور شد و به جای آن، کتابی از تنهایی و جدایی به من عطا کرد.

برداشت: خسرو خوشحال من در حالی که از سر کیقباد تاج کیانی را ربود، به سلطنت خود افتخار می‌کند.

برداشت: طمع و جمع نمی‌توانند مرا فریب دهند و حجاب یا مانع برای من نخواهند شد.

برداشت: مرد با عقل و دانش در مواجهه با آزمایش‌ها و چالش‌ها چگونه عمل می‌کند؟ مثل گرگ چالاک که زیر فشار بادهای سخت چه واکنشی نشان می‌دهد.

برداشت: زندگی پر از تجربیات است و من در همین مدت کوتاه عمری که دارم، چیزهای زیادی را یاد گرفتم و تجربه کردم.

برداشت: من اگر کافر هستم، به خاطر این است که از آدم‌ها هیچ کس را ندیده‌ام که واقعا انسان و باکرامت باشد.

برداشت: این نکته را از خاقانی به خاطر بسپار که مانند جواهر زاده شده‌ای، چون خورشید.