شمارهٔ ۳۵ - در بی‌اعتنایی به دنیا

برداشت: نه به ثروت و قدرت دیگران توجهی خواهم کرد و نه از زندگی روزمره‌ام تأثیری بر جا خواهم گذاشت.

برداشت: دیگر از روزهایی که گذشته و عمرم در آن سپری شده، خبر و اثری نخواهند بود.

برداشت: میوه‌ای دارم که در دی‌ماه شکوفه می‌دهد، اما هیچ برگی و میوه‌ای نخواهم داشت.

برداشت: من مانند کرم شب تاب، در روشنایی روز هیچ قدرتی ندارم و نمی‌توانم خود را نشان دهم.

برداشت: اه، که مانع مسیر من، جان و دل من است و من به دنبال رسیدن به جایگاهی والاتر هستم.

برداشت: من از سرنوشت خودم رضایت ندارم و از اینکه ممکن است به مشکلات بیشتری برخورد کنم، نگرانم.

برداشت: من شیشه‌ای می‌بینم که پر از دیو و پری است و برای هر انسانی که بخواهم، تلاش می‌کنم تا به آن‌ها دست پیدا کنم.

برداشت: من از میان افرادی که تنها به ظواهر و مسائل بی‌ارزش توجه می‌کنند فاصله می‌گیرم و به سوی افکار و آرمان‌های بلندتر خواهم رفت.

برداشت: بدبختی و مشکلات در زندگی همواره وجود دارند، اما من با عبور از این سختی‌ها و فارغ شدن از آن‌ها، از خودم دفاع خواهم کرد.

برداشت: تمام روزها و شب‌هایم گذرانی در خواب است، فقط در شب‌های کم‌مدتی به خواب می‌روم.

برداشت: امروز برای من روزی است پر از غم و ناراحتی، چرا که نه امیدی برای بیداری و روشنایی دارم و نه چشمی برای دیدن زیبایی‌ها.

برداشت: بخت می‌گوید که در خواب و خیال به دنبال چیزی بی‌ارزش هستم و نمی‌خواهم که به دنبال آنچه ارزشمند است بروم.

برداشت: اگرچه ممکن است که به مانند آب، همه چیز از طلا باشد، اما من هیچ امیدی به پیروزی نخواهم داشت.

برداشت: هرچند که مانند زره، تمام وجودم پر از چشم است، اما نمی‌خواهم فقط با دیدن ظاهری به چیزها بنگرم.

برداشت: در زمستان، مانند تابستانی که با کرم و گرماست، آرزو دارم که خانه‌ای از دل‌های شاد و پر از عشق داشته باشم.

برداشت: من در زندگی‌ام جایگاهی دارم و سفره‌ای گسترده، اما نه غذایی برای خوردن دارم و نه لذتی از آن.

برداشت: من چهارپایی دارم و دو یا سه غلام، همچنین می‌خواهم یک چارپای دیگر هم داشته باشم.

برداشت: نه به کمک جادوگران و نه به نیروی ستمگران و نه به سلاح‌های نظامی، به تنهایی و بدون هیچ کمکی از دیگران عمل خواهم کرد.

برداشت: من به اندازه‌ای از کاه و جو دارم که می‌توانم بر درست کردن و تحمل کردن چیزهای سبک و سنگین تمرکز کنم.

برداشت: از آسمان چادر و از زمین بساط زندگی را برپا می‌کنم و از اشک چشمانم نوشیدنی می‌سازم.

برداشت: وقتی از تبریز به سمت هرات می‌روم، در مسیرم باید از ری هم عبور کنم.

برداشت: عقرب به موقعیت و سرنوشت تبریز و ری مربوط می‌شود و من از عقرب هیچ آسیبی نخواهم دید.

برداشت: من مانند یک ماهی از دنیای آب‌ها بیرون آمده‌ام و می‌خواهم در دنیای جدیدی ساکن شوم.

برداشت: با اینکه عراق دریا است، اما از سفر به آن هیچ امیدی به پیدا کردن یک مروارید نخواهم داشت.

برداشت: تشنه‌ لب، مانند صدفی هستم که در کنار دریا انتظار سپری برای خود دارم.

برداشت: من به ظاهر صدف اهمیت نمی‌دهم، اما از عمق و بزرگی نهنگ، باید احتیاط کنم.

برداشت: من در تنهایی به سر می‌برم و این آرامش و آسایش برای من مانند نعمتی بزرگ است. به خاطر این دو نعمت، می‌خواهم از این حال و هوا بهره‌مند شوم.

برداشت: من هیچگاه به سمت درهایی نمی‌روم که نمی‌خواهم از آن‌ها عبور کنم، زیرا از آن‌ها هیچ بهره‌ای نخواهم داشت.

برداشت: هرچند که آتش بر سرم است و باد کلاهم را می‌برد، اما هنوز برای خودم مقام و منزلتی می‌خواهم.

برداشت: من هیچ‌گاه بر سر هیچ‌کس نخواهم کوبید و برای هیچ دربایی هم نخواهم داشت.