شمارهٔ ۳۰ - وله ایضا

برداشت: این بیت به این معناست که رستم و بهرام که دو قهرمان بزرگ و نامدار هستند، چه جدالی با یکدیگر دارند؟ این دو نسل جدید و جوان چگونه با یکدیگر دچار خشم و اختلاف می‌شوند؟

برداشت: این دو مصرع به نوعی به دو موضوع متفاوت اشاره دارد. نخست، به احساس غم و پریشانی درونی که نمی‌دانیم ریشه‌اش چیست، و دوم، به این موضوع که در گفتگوها و داستان‌ها گاهی مفاهیم یا ادعاهایی وجود دارد که ممکن است واقعی یا معتبر نباشند. در مجموع، این ابیات به جستجوی حقیقت در شرایط نامشخص و ابهام اشاره دارند.

برداشت: اگر این نهنگ دریا به طرز شگفت‌انگیزی درخشش دارد، وجود اژدهای کوهی که در دل کوه‌ها قرار دارد، دلیل و نشان بر حقانیت اوست.

برداشت: پس از یک تکه از نقره و طلا، نبردی بین دو سنگ سفید رخ می‌دهد.

برداشت: هر دو مانند صبحی هستند که از سمت عمود گنبد بیرون می‌آید. بله، صبحی که از عمود گنبد می‌تابد، واقعاً روشن و زیباست.

برداشت: آب را به آسیاب جاری کردند تا به خاطر کینه‌هایشان، کام و خواسته‌های خود را برآورده سازند؛ اما می‌توان به اندازه‌ای که نیاز است از آن بهره برد.

برداشت: هر دو «الف» در واژه‌ها به هم نزدیکند و به دنبال «میم» در کلمات هستند، اما بر سر «کاف» نمی‌جنگند.

برداشت: در برابر نود، روز و شب جنگ و نبرد ادامه دارد، اما در آستانه‌ ده، هر دو از جنگ معاف هستند.

برداشت: اگر انگشتری خاص از جمشید دیو چهارم در پیش آن‌ها باشد، به دور آن‌ها می‌چرخد و به احترامشان به دورشان می‌گردد.

برداشت: افرادی که قلبی ناپاک دارند، با داشتن خاتم جمشید، قدرت و نفوذ خود را به رخ می‌کشند و این موضوع بی‌دلیل نیست.

برداشت: زمانه به این کارشان چنان بی‌رحمانه پرداخته که این شغل، به مانند زخمی بر دل آهو، فقط خون و غم به همراه دارد.

برداشت: بس کن ای خاقان، دیگر شوخی نکن؛ زیرا درون او پر از درد و ناراحتی است، در حالی که ظاهرش کاملاً صفا و آرامش دارد.

برداشت: ساحری که به تمام دنیا مسلط است، نقاط مشرق و مغرب تو هر یک در دو قسمت قاف قرار دارند.

برداشت: هر فردی برای خود هدف و مرادی دارد، و هدف والای تو، بزرگ خاندان عبد مناف است که ارزش و مقام بلندی دارد.

برداشت: سخن گفتن برای شاعران ممنوع شد، اما در دور و برت، سحر و جادو حلال است، چون همه چیز با وجود تو معنا می‌یابد.

برداشت: بافتن ریسمان کار سختی نیست، بلکه می‌توان به قدرت و مهارت داود پیامبر اشاره کرد که می‌توانسته آهن را به شکل‌های مختلف درآورد و از آن استفاده کند.