شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم

برداشت: گل آهو در دامن زمین به وجود آمده و نسیم، دو جسم را به هم پیوند داده است. شکل و ظاهری از باغ نیز به دلیل وزش باد و تاثیر هوا ایجاد شده است.

برداشت: روان انسان مانند آب است که بدون عمل، فضیلت و ارزشش مشخص نمی‌شود. همچنین، خاکی که بی‌اثر و بدون کار باشد، مانند زردی بی‌محتوا و بی‌فایده است. برای رسیدن به ارزش و حقیقت، عمل و تاثیر نیاز است.

برداشت: درخت سنجدی که شکوفه‌ها را برمی‌افشاند، هر فردی را به پرواز درآورده و فکر و اندیشه‌اش را به عرش افلاک می‌برد. این پرواز و اوج‌گیری، ناشی از سرنوشت و تقدیر است.

برداشت: دفتری از گل با رنگ شنگرف زیبا نوشته شد و هر صفحه‌اش با رشته‌ای طلایی به هم متصل شده است.

برداشت: بر روی قد لاله، ماه قباهایی زیبا دوخت و بر سر چینی قبا، شال نفتی قرار داد.

برداشت: شب گذشته وقتی نسیم صبحگاهی به در خانه‌ام آمد و در زد، پرسیدم کیستی؟ پاسخ داد: ما قاصدان آشنا هستیم.

برداشت: عطر موهای یار، جان مرا هدیه کرد، گویی نسیم بهاری در حرکات خود در حال وزیدن است.

برداشت: گفتم آیا هیچ چیزی از رازهای باغ شنیده‌ای؟ او جواب داد که دل بلبل در دست گل گرفتار است.

برداشت: گفتم امروز کیست که تازه‌گو و سخن‌سنج در دنیا است؟ گفتند که خاقانی، بلبل باغ ستایش و مدح است.

برداشت: مدح شیخی را می‌خواند که عالم و عمل‌گر است و در راه دین خدا پشتیبان خوبی برای اولیا و بزرگان است.