غزل شمارهٔ ۳۹۴

برداشت: من در دنیا با دوستانی صادق برخورد کرده‌ام، حتی اگر برخی از آن‌ها خطاهایی داشته باشند. عشق به قهوه برای من از هر نوع پشیمانی و توبه‌ای مهم‌تر است.

برداشت: ریحان در ظرف سفالی زیادی وجود دارد. آیا می‌دانی کدام ظرف سفالی این ریحان را در خود دارد؟

برداشت: اگر اشک‌هایم را با خون بامدادان ترکیب کنی، رنگی قرمز بر نخود رنگین می‌زند.

برداشت: مجمعی که پر از زیبایی و جذابیت زنان است، مانند جشن سلیمان است و فضای آن مثل باغ داوود پر از پرندگان خوش‌آواز و دلنشین می‌باشد.

برداشت: ای یوسف، مرا از غم و اندوه برادرانم نجات ده! چه بسیار غم‌ها که می‌توانند به خاطر اندوه‌های عمیق از بین بروند.

برداشت: گوش خود را باز کن و به یادگیری بپرداز، مانند یک کودک دبستانی. تا زمانی که به مقام بالایی دست یابی، دیگران را هم در حالتی از شگفتی و حیرت خواهی دید.

برداشت: به تو روی آوردم و با عشق نزدیک شدم، اما حالا از تو دوری می‌کنم. این دوری در قدم اول است و این نگاه دوم است.

برداشت: اگر خاقانی را می‌خواهی که در مورد عشق صحبت کند، باید بدانی که او سخنران بی‌نظیری است و همه عالم را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین، برای کم کردن از سخنرانی‌های او، باید دقت کنی که نظیر او در دنیا وجود ندارد.

برداشت: وقتی که جشن عید در سرزمین مشرق فرا می‌رسد، بندگان خدا با تمام وجود و عشق، بر دل و جان خود نوشته‌های نیکو و زیبا را به نمایش می‌گذارند.