غزل شمارهٔ ۳۴۴

برداشت: اگر در زیر زلف او نسیم خوشی به دنیا می‌آمدی، در هر حلقه زلف او، صد یوسف گم شده را پیدا می‌کردی.

برداشت: اگر به شرطی که جسم تو در یک مکان ثابت باشد، بدون مانع و پوششی، می‌توانی زیبایی او را در آتش عشق ببینی، و در این حالت، جان تو با بقا و همانندی‌هایی که دکترای روحانی دارند، به حیات دوباره‌ای همچون مسیح دست می‌یابد.

برداشت: اگر دلی دچار حالت عشق شود و زیبایی‌های آن محبوب را ببیند، گویی هم که در آسمان ستاره‌هایی چون پروین را به دست آورده و هم زینتی زیبا مانند طوق جوزا به دست آورده است.

برداشت: اگر شانه‌ات را در موهای کسی ببری، دل‌های زیادی را آماده می‌کنی و اگر آینه‌ای برداری، می‌توانی جان‌های انسان‌ها را ببینی.

برداشت: اگر دیدی که درگاه او پر از خون است، باید بفهمی که اگر روزی به تنهایی با دشمنش روبرو شوی، راه او را انتخاب کرده‌ای.

برداشت: اگر در پای معشوق، در کنار جام می باشیم و از زیبایی او لذت می‌بریم، اگر در کنار رأی و نظر او دل بزرگی یافتی، این وضعیت را درک کن.

برداشت: اگر کسی از عاشقانش به غم او سخن بگوید، در هر ذره از این عالم، همانند خاقانی، می‌توانی احساس او را بیابی.