غزل شمارهٔ ۲۹۰

برداشت: در یک جمله می‌توان همه زیبایی‌ها و جنبه‌های ارزنده‌اش را دید، و با یک نگاه نیز می‌توان به همه فریب‌ها و نیرنگ‌هایش پی برد.

برداشت: خورشید که تحت کنترل ماه است، همچون سایه‌ای در کنار او حرکت می‌کند.

برداشت: خاموشی لعل او را نادیده نگیرید، زیرا زیبایی چشم‌هایش پر از درخشش و جاذبه است.

برداشت: تا وقتی که چشم به زیبایی او آگاه نشود، حتی نور چهره‌اش هم در خفا و مخفی است.

برداشت: عقلی که باعث افتخار و بزرگی اوست، به سادگی و در عین حال خردمندی شایسته‌ای دارد. مثل سر قلم که در پایین‌اش قرار دارد، نشان می‌دهد که در عین بلندی و تعظیم، به زمین نزدیک است و از تواضع و فروتنی برخوردار است.

برداشت: از درد دل به خاطر دوری شب‌ها را می‌گذرانم، ای کسی که بر من تسلط داری، صدای او را در دل من بشنو.

برداشت: روزی که از شمار کشتگان خبر بگیرد، خاقانی را از آنان به شمار آور.