غزل شمارهٔ ۲۸۰

برداشت: دل من پر از درد و رنج است، حالا یک بار به خودم نگاهی بینداز و ببین چگونه در این وضعیت قرار گرفته‌ام.

برداشت: اگر به صبر من فکر کنی و آن را به‌جای بزرگی لشکری ببینی، قلبت مانند سنگی خواهد شد. از این رو، سنگی را به سمت آن لشکر پرتاب کن.

برداشت: اگر با غمت مشغول کار شوم، از دلسردی‌ها و ناامیدی‌هایم فاصله بگیر و با من همراه باش.

برداشت: اگر به عنوان احسان عشق بجز جان بفرستم، آن را بر خاک بینداز و بیرونِ در بگذار .

برداشت: تو گردن‌بند نقره‌ای را به گردنم بینداز و من هم از آن زلف‌های زیبایت گردن‌بند بسازم.

برداشت: از هر شخص پست و بی‌ارزش دوری کن و نگاهت را به سوی عزیزان و پرورنده‌های جان و روح خود بینداز.

برداشت: این عبارت به نوعی می‌گوید که باید خود را با شرایط و نیازهای جامعه وفق دهی و در برابر ناملایمات و مشکلات نباید تسلیم شوی. در واقع، اگر به حرف‌های دیگران اهمیت ندهی و بر روی کار خود تمرکز کنی، بهتر می‌توانی به اهداف خود برسی و در زندگی موفق شوی.

برداشت: به خودت بیا و از نصیحت خاقانی غافل نشو، زیرا این سخن زیبا و حکیمانه‌ای است که باید آن را در دل نگه‌داری.