غزل شمارهٔ ۲۷۸

برداشت: ای دل، قرارداد جدیدی با عشق ببند و عشق را بر جانت تازه کن.

برداشت: ابتدا به او از ایمان بگو و سپس وقتی او ایمان آورد، ایمانش را تجدید کن و به او عمق بیشتری بده.

برداشت: نماز عاشقان بدون حضور معشوق و بت‌پرستان صحیح نیست. احترام و عبادت واقعی فقط زمانی معنا پیدا می‌کند که در وجود محبوب و معشوقی واقعی باشد.

برداشت: اگر در افکار و اندیشه‌های خود احساس آتش‌سوزی و شدید بودن می‌کنی، مانند یک طوفان تازه، به جلو برو و بر این خشکی‌ها غلبه کن.

برداشت: هر مشکلی که داری، درمانش نیز از همان مشکل ناشی می‌شود. برای هر درد جدید، راه حل جدیدی پیدا کن.

برداشت: اگر می‌خواهی از تمامی نعمت‌ها و برکات دنیا و آخرت بهره‌مند شوی، ابتدا باید عشق را در دل خود زنده کنی و همیشه بر آن تازه و تازه‌تر گردانی.

برداشت: به سوی تیر نگاه زیبا و دلربای ترکان باستانی، موهایت را به نازکی و تازگی دسته کن.

برداشت: دل آبی رنگ و پوشش زرق و برق ترک‌ها دل تو را با زیبایی‌هایشان نو و تازه می‌کنند.

برداشت: درخت این دنیا مانند گلی خوشبو است و تو با محبت و عشق خود می‌توانی زندگی‌ات را تازه و شاداب نگه‌داری.

برداشت: جهان به خاطر یادآوری خاقانی، دچار جنونی تازه و تغییرات عجیبی شده است.