غزل شمارهٔ ۲۷۳

برداشت: خوشی‌هایی که آسمان به انسان می‌دهد، باعث غمگینی دل است، زیرا دل با غم خود را به شادی عادت داده است.

برداشت: اگر می‌خواهی به جمع عاشقان بپیوندی، باید با درد و رنج آشنا باشی و به آن به‌عنوان بخشی از درمان و آرامش نگاه کنی.

برداشت: این جمله به تعبیری اشاره به قابلیت‌ها و مهارت‌های خاص افراد دارد و به نوعی می‌گوید که تنها با تلاش و موفقیت مداوم می‌توان به دستاوردهای چشم‌گیری رسید. بیانگر این است که آگاهی و عمل در زمان معین بسیار مهم است و اگر در این مسیر کوشا نباشیم، ممکن است فرصتها را از دست بدهیم.

برداشت: دوستان به مهربانی و محبت شبیه‌اند، در حالی که دشمنان مانند ماه، دور و از دسترس‌اند و رازها را نمی‌توان به آن‌ها بازگو کرد.

برداشت: تنهایی و دوری از دنیا برای خاقانی به منزله یک گنج ارزشمند است و در این آشتی با خود، او به آرامش و امنیتی دست یافته‌است که برای دیگران نیز قابل قبول و معتبر است.

برداشت: زندگی در تنهایی و دوری از مردم، برتر از نشستن بر روی چهار بالش نرم و راحت است.

برداشت: برای کسی که در تنهایی و انزوا می‌نشیند، چهار بالش فراهم است، اما اگر بخواهد در هر یک از پنج نوبت زندگی‌اش، از دو جهان بهره‌مند شود، باید به تلاش و کوشش بپردازد.