غزل شمارهٔ ۲۶۳

برداشت: ما قلب خود را به محبت تو سپرده‌ایم، زیرا در مسیر عشق تو به شدت غرق و مشغول شده‌ایم.

برداشت: ما بارهای سنگین درد تو را به دوش کشیده‌ایم و از رازهای درون درد تو آگاه شده‌ایم.

برداشت: تو گفتی که دل به کسی داده‌ای و بی‌خیالی، اما حالا ببین که برای جان دادن چطور ایستاده‌ایم.

برداشت: ما آستین ناز تو را هرگز رها نخواهیم کرد، چرا که دامن نیازم را با دستان تو سپرده‌ام.

برداشت: وقتی که به‌طور هم‌قدم با هم پیش رفتیم، تو سگ حافظت را از بالای ستاره‌ها رانده‌ایم.

برداشت: اگر کسی به ما دست نرسد، برای ما مهم نیست، زیرا ما عاشق تو هستیم و هیچ‌کس را سید و آقایی نمی‌دانیم، چرا که آزاد متولد شده‌ایم.

برداشت: ما همواره با مشروب و همراهی پادشاه آشنا هستیم و تنها به همین بسنده کرده‌ایم. حالا باید راهی به سمت میخانه پیدا کنیم، چرا که در پی شراب هستیم.