غزل شمارهٔ ۲۶۲

برداشت: در عشق به خطر و آسیب فکر نمی‌کنم، چون در کوی تو برایم هیچ چیز مهم نیست.

برداشت: این جمله به این معناست که وقتی در کنار تو هستم و به تو نزدیک می‌شوم، به هیچ چیز دیگری فکر نمی‌کنم و تمام حواسم به تو معطوف است.

برداشت: عشق من همچون پروانه‌ای است که با وجود شعله‌های سوزان، همواره در حال پرواز و حرکت است و من به هیچ چیز جز این عشق نمی‌اندیشم.

برداشت: من آرزو دارم فقط یک بوسه از پایت داشته باشم و دیگر بیشتر از این به جان تو نیندیشم.

برداشت: من از تو خواهش می‌کنم که این آرزو را به من ببخشی و جانم را بگیری تا دیگر به آرزوی دیگری فکر نکنم.

برداشت: با دل صحبت کردم و گفتم که چرا جان را ترک کردی. دل پاسخ داد که من از این مسائل چندان نگرانی ندارم.

برداشت: گفتم که ای دل، از جان خود نگران نباشی. او پاسخ داد که اگر نگران نباشم، حق با توست.

برداشت: با عشق و شوق به درگاه تو می‌رسم و هرگز به مسائل و مشکلاتی که ممکن است در ذهنم باشد، فکر نمی‌کنم.