غزل شمارهٔ ۲۵۳

برداشت: طبع و مزاج تو با من سازگار نیست، نمی‌دانم چه راه حلی پیدا کنم، زیرا عشق تو به من کمتر از آنچه باشد که می‌خواهم، چه کار می‌توانم بکنم؟

برداشت: حسرت و درد دوری تو، زخم عمیق‌تری به من زده است. این تیر ستم تو به راحتی به قلبم نفوذ کرده و رازهایم را به نمایش گذاشته است.

برداشت: از شب بی‌خبری و دوری سوال کن که در چه حالتی هستم و ببین به خاطر عشق و دلتنگی چقدر در آتش رنج می‌سوزم.

برداشت: من آن‌قدر شجاعت و لیاقت ندارم که پای تو را بوسه زنم، پس چطور می‌توانم دستم را به سوی موهای تو دراز کنم؟

برداشت: من دوباره به محبت و زیبایی و روشنایی نیاز دارم، و همه این‌ها در وجود توست. پس به خاطر این نیازم، به سوی تو می‌روم.