غزل شمارهٔ ۲۲۱

برداشت: اگر در معیار سنجش از دیگران کمتر باشیم، اما در باطن و درک، نسبت به همه، به رازها و اسرار نزدیک‌تر هستیم.

برداشت: اگر دولتمندان به خاطر امیدی که دارند خوشحال‌اند، ما به خاطر قبول کردن واقعیت و نداشتن امید، از همه شادتر هستیم.

برداشت: اگر تو با ایمان و یقین به سوی آرزویت بروی، ما هم با حالتی عاجز و ناتوان در کنار تو حاضر خواهیم بود.

برداشت: شما در شادی و لذت زندگی، مانند یک نوشیدنی صاف و زلال هستید. اگرچه در این حالت درد و غم ما قوت و نیروی ماست، اما از شما بهره‌مندتر و خوشحال‌تر هستیم.

برداشت: غم و اندوهی که در دل داریم، با خنده‌ای شیرین پوشش می‌دهیم. اگر بخواهیم چهره‌مان را از غم تغییر دهیم، باید از گلی تر و لطیف‌تر استفاده کنیم.

برداشت: اگر تو مانند بلعم فقط به ظاهر زهد و تقوا بروز می‌دهی و خود را باکرامت می‌دانی، ما همچنان که به سگی اهمیت می‌دهیم، تو را نیز محترم‌تر از خود می‌دانیم.

برداشت: عمر ما همچون کاه به در باد رفته است و حسرت به دل داریم، در حالی که از خجالت زندگی‌امان بیشتر از قطره اشکی هستیم که بر مژه می‌نشیند.

برداشت: با وجود اینکه بهترین روزها سپری شده و به گذشته بازگشته‌ایم، اما همچنان مثل صبح آخرین روز، از همه شاداب‌تر و خوشحال‌تر هستیم.

برداشت: گفتی که ما مثل خاقان (شاه) از غم تو بی‌غم هستیم، اما اگر تو از ما بی‌غم هستی، ما از تو بی‌غم‌تر هستیم.