غزل شمارهٔ ۱۸۵

برداشت: زیبایی تو در دنیا سر و صدایی به پا کرده و عظمت تو در آسمان‌ها منتشر شده است.

برداشت: دل در آستانه‌ی وصال تو یک قدم وارد شد و با گام دیگری به در کنار تو رسید.

برداشت: در مسیر قلب من، عشق تو به مانند دزدی شجاع است که بر قافله‌ای حمله‌ور شده است.

برداشت: بازاری که از درد و رنج خود رنج می‌برد، وقتی دید که دیگران از عشق سود می‌برند، احساس کرد که خود در زیان و شکست گرفتار شده است.

برداشت: کشتی صبر من نمی‌داند به کجا می‌رسد، با وجود هزاران مشکل و نشانه‌هایی که در بادبانش ایجاد شده است.

برداشت: قفل وفاداری که به یاد تو بر دل داشتم اکنون به خاطر ترس از دشمن تو بر دهانم قرار گرفته است.

برداشت: خاقانی می‌گوید که از تو دور بودن به انتخاب خودم نیست و می‌دانی که در شرایط سخت و دشوار، انسان ناچار به مواجهه با مشکلات می‌شود.