غزل شمارهٔ ۱۸۲

برداشت: کسی که زیبایی و جذابیتی چون تو دارد، در برابر زمان و تغییرات آن ثابت و پایدار است.

برداشت: خانهٔ حسن به شدت آباد و سرسبز است، زیرا بر روی تو، که می‌توانی حاکم و کدخدای آنجا باشی، تأثیرگذار است.

برداشت: باد شبانگاهی عطر دل‌انگیزی دارد که به خاطر زیبایی و جذابیت زلف توست.

برداشت: جان من که به دور از توست، حالا آرزوی زندگی در جای دیگری را دارد.

برداشت: ای کاش که روی دل‌ربایت به ما عشق و نزدیکی نشان دهد!

برداشت: سلطان خوشبختی به سادگی و در عین حال پیچیدگی نیست که هر کسی بتواند درباره‌اش فکر کند.

برداشت: خاقانی به اوج بلندی دست یافته و به آسمان رفته است، اما همچنان تو در دل خاک جای داری و وجودت به زمین وابسته است.