غزل شمارهٔ ۱۵۸

برداشت: روز من به جای شب آغاز شد و جانم برای دیدار لبان آن محبوب آمده است.

برداشت: به خاطر بسنده کردن به نداهای یارب و تکرارهای آن، حالا این کلمه به صورت خدای من در آمده است.

برداشت: عشق وارد شد و به کسی که در حال نوشیدن جام بود، جامی داد از شرابی که بر خلاف اصول و اعتقادات اوست.

برداشت: هر بار که کمی شراب نوشیدم، این بار لیوان پر و لبریز از شراب بود.

برداشت: کاری که انجام شود به اندازه همت و تلاش فرد نیست و راهی نیز برای پیشرفت و حرکت صحیح وجود ندارد.

برداشت: به در خانه‌اش رفتم و رقیب من گفت که این عاشق به چه دلیل اینجا آمده است.

برداشت: همسایه صدای ناله‌ی من را شنید و پرسید آیا خاقانی بیمار شده است؟