غزل شمارهٔ ۱۴۵

برداشت: دیدم که برایم عشق و محبت ارزش زیادی دارد، اما باوجود این که دل را به کسی سپردم، هیچ نتیجه‌ای نگرفتم و خواسته‌ام از طرف محبوب برآورده نشد.

برداشت: با او سخن از هم‌آغوشی گفتم. برآشفت و کار به جایی نرسید.

برداشت: دل به زبان آمد و گفت که اکنون درباره بوسه گفتگو کنم، حالا که کنارم نیستی.

برداشت: با اینکه چندین بار تلاش کردم تا توضیحی درباره بوسه بی‌معنا بدهم، نتوانستم به نتیجه‌ مطلوبی برسم.

برداشت: من از این حرف‌ها خسته شدم، چرا که هیچ ارزش واقعی از آن به دست نیامد.

برداشت: هیچ کسی نیست که برای او در این عشق و دلدادگی به اندازه من فداکاری کرده باشد.

برداشت: در مسیر اندوه او، تلاشی کردم اما هیچ نشانه‌ای از غبار برنخاست.

برداشت: هر کسی که در عشق به اندازه خاقانی تلاش نکند، به هدف و مقصود خود نخواهد رسید.