غزل شمارهٔ ۱۲۹

برداشت: به هیچ‌وجه فکر نمی‌کنم که کسی دوست بیشتری از این رنگین‌کمان داشته باشد و همچنین به هیچ‌وجه باور ندارم که کسی بتواند کاری بدتر از این بی‌نوری انجام دهد.

برداشت: چیزی از جانم باقی نمانده جز یک تار خونین؛ و به این باریک‌تر از آن چیزی تصور نمی‌کنم که کسی دیگری داشته باشد.

برداشت: من در دلم این را می‌دانم که برای به دست آوردن دل دو جهان، حتی یک موی او را ارزشمندتر از این روزهای عادی و بازار می‌دانم. این‌گونه نیست که کسی بتواند این ارزش را درک کند.

برداشت: نسیم صبح به جان من طراوت و زندگی بخشید و بوی خوش آن را به من هدیه آورد. به هیچ‌وجه فکر نمی‌کنم که کسی دیگر این نعمت را دارد.

برداشت: اگر زیر هر سنگی سر خاقانی (شاعر بزرگ) را ببینی، گمان نکن که هیچ‌کس حرفی از این بالاتر ندارد.