غزل شمارهٔ ۱۲۱

برداشت: دل از من رفته و نمی‌دانم حال آن چه شده است. به نظر می‌رسد که من آزارش نداده‌ام، پس چرا این وضعیت پیش آمده است؟

برداشت: هر کجا که فکر کردم چیزی را پیدا کنم، رفتم دنبالش و تلاش کردم. اما در این مسیر، به سنگی برخورد کردم و زحمتی که کشیدم، باعث شد که غم و اندوه بر دلم سنگینی کند.

برداشت: هر چه بیشتر به دنبال او گشتم، کمتر نشانه‌ای از او پیدا کردم. انگار که حالش تغییر کرده و دیگر نمی‌دانم کجا رفته است.

برداشت: من به او گفتم که گمان می‌کنم عشق او را آزاد کرده است، اما نمی‌دانم که آیا واقعاً عاشق شده یا این فقط یک سوءتفاهم است.

برداشت: یا ممکن است که به شکل آب باشد و ناگهان در زمین فرو رود، یا ممکن است مرغ باشد و از دام رها شده و به هوا پرواز کند.

برداشت: گفتم دل من که از غم و اندوه خسته و نگران است، این چند روزی که از پیش ما جدا شده، چقدر دلتنگی کرده است.

برداشت: ناگهان کودکی گفت: دیدم که دلbroken در دام زلف محبوب گرفتار شده و به درد و سختی افتاده است.