غزل شمارهٔ ۱۰۷

برداشت: هرگز ممکن نیست که کسی دیگری را جز تو در چشم من ببیند یا در دل من آرزویی غیر از غم عشق تو وجود داشته باشد.

برداشت: هیچ‌کس مانند تو در سراسر جهان نمی‌تواند نشان دهد، اما دل من هر جا که باشد، آنجا پر از عشق و احساس است.

برداشت: اگر خطرهایی وجود داشته باشد، من همه چیزم را به خاطر تو و برای وصل شدن به تو فدای می‌کنم. اگر امکان دسترسی به تو باشد، سعی می‌کنم هر طور که شده به تو برسم.

برداشت: هرگز نمی‌خواهم از خاک کوی تو دور بمانم، حتی اگر شب‌ را بر سنگی بگذرانم که بر آن نشسته باشم، چون در آن جا هم یاد تو برایم زنده خواهد بود.

برداشت: از آن جایی که تو هستی، برای من سفر صدساله‌ای است؛ درست همان‌طور که از این جا که من هستم تا تو، تنها یک نفس فاصله وجود دارد.

برداشت: زحمات شاعر خاقانی برای ما بی‌فایده نیست و خوب است اگر در محفل عشق، کسی مانند او هم باشد که به ما لطف کند.