غزل شمارهٔ ۱۰۱

برداشت: عاشقان جز محبوب خود هیچ چیز دیگری نمی‌خواهند و زیبایی‌ها هیچ چیز جز عشق ورزیدن به آنان نمی‌طلبند.

برداشت: تا زمانی که عشق در کار است، عقل نمی‌تواند در این زمینه نقشی داشته باشد و مردان در عرصه عشق نیازی به همراه و هم‌پیمان نخواهند داشت.

برداشت: آن‌هایی که مانند من عاشق و دلباخته عشق هستند، جز در آغوش معشوق خود نمی‌توانند پرواز کنند.

برداشت: نمی‌توانند از درد و ظلمی که به وجود آمده است، فریاد بزنند و از زیبایی‌های دنیا که مانند یک لعل ارزشمند است، بی‌نیاز خواهند بود.

برداشت: اگر غمزه و ناز تو مرا به کشتن بکشاند، ای کاش که خونم به خاطر آن ناز تو نریزد.

برداشت: در میان عاشقان، قوانینی وجود دارد که اگر کسی را در این عشق بکشند، هیچ گونه عذری برای او پذیرفته نخواهد شد و انتقامی از او گرفته نخواهد شد.

برداشت: بدون عشق، شعر و هنری از خاقانی به وجود نخواهد آمد و بلبل هم بدون پیوند با گل، نخواهد توانست آواز بخواند.