غزل شمارهٔ ۹۰

برداشت: عشق تو به من نعمت بزرگی داده و باعث شده که جانم دوباره جوان و پرانرژی شود. عقل من وقتی به صورت تو نگاه کرد، به شکلی شگفت‌انگیز دگرگون شد و به ایمان و اعتقاد رسید.

برداشت: عواطف و احساسات عمیق مردم را به وسیله سحر و جادو تسکین می‌دهد و باغ روح‌ها را دوباره زنده و تازه می‌کند، اما این کار مشروط به زیبایی و درخشندگی چهره‌ای خاص است.

برداشت: از زمانی که زیبایی تو در جهان شناخته شد، عشق به من باعث شد که پیمان و عهدی نو ببندم.

برداشت: اگر عشق تازه‌ای دیر به دل کسانی که دیوانه عشق هستند برسد، هر کسی که درد قدیمی‌تری داشته باشد، درمان جدیدی پیدا می‌کند.

برداشت: روشنی تو مرزها را در نوردید و گریه من به پهناوری دریا تبدیل شد. موسی آتش را مشاهده کرد و نوح دوباره طوفانی جدید ایجاد کرد.

برداشت: غم تو بر دل ما عید شده و از صبر ما هرچه دیده شد، ناگهان برطرف شد و دوباره شادی را به ما هدیه کرد.

برداشت: هر جا که لبهای تو طعم شیرین را بر زبان می‌آورند، چشم ما به خاطر زیبایی‌ات در حال شکرگزاری است و گوهرهای جدیدی از زیبایی را ارائه می‌دهد.

برداشت: هر سال از لب تو برای ما شیرینی‌ای رایج بود، اما حالا که سال نو شده، نمی‌توانیم آن سنت را تازه کنیم.

برداشت: شاد باش به خاطر زیبایی‌ات؛ زیرا تو به قدری جذاب هستی که خاقانی توانسته با توصیف تو، شعر زیبا و تازه‌ای خلق کند.

برداشت: امروز شعرهای او که در مدح شاه خراسان سروده شده، دوباره توجه عراقی‌ها را جلب کرده است.