غزل شمارهٔ ۸۵

برداشت: کسانی که به جستجوی حقیقت و دانش می‌پردازند، در دنیای فقر و نیازمندی نیز قدرت و سلطنت دارند.

برداشت: در جنگ، دلیران بدون جنگ حضور ندارند و در مهمانی، افراد برجسته بدون کلاه و نشانه‌های خود نیستند.

برداشت: آنها مانند کعبه هستند و به راه رفتن در مسیر ایمان می‌پردازند، به طوری که می‌توانی آن‌ها را به عنوان نمادهایی از آسمان و ماه در نظر بگیری.

برداشت: خیمه‌ای از آتش برپا می‌شود و خود به خود در دل آتش فرو می‌رود.

برداشت: زمانی که انسان‌ها دچار فریب‌ها و بازی‌های دنیوی می‌شوند، به راحتی در این خیال و توهم غوطه‌ور می‌شوند.

برداشت: افرادی که در شب سرمست و شاداب‌اند، اما کسانی هستند که در صبح، به واقعیت‌ها و حقایق آگاه و مطلع‌اند.

برداشت: در دو جهان، از دوستی فقط به خاطر رضایت او تلاش می‌شود.