غزل شمارهٔ ۸۱

برداشت: این عبارت به درخواست فردی اشاره دارد که از محبوبش می‌خواهد که چهره‌اش را نشان دهد و در را به روی او باز کند. او می‌خواهد رابطه‌ای نزدیک‌تر و صمیمانه‌تر را تجربه کند و تمایل دارد که محبوبش به او اجازه دهد وارد زندگی‌اش شود. این حس اشتیاق و انتظار برای نزدیکی و دیدار محسوس است.

برداشت: سکوت و آرامش را کنار بگذار و با صدای دلنشین بنشین، چرا که صدای در از صدای زیور تو به مراتب زارتر و غمناک‌تر است.

برداشت: کبوتر تو آمد و پیامی آورد و گفت قبل از اینکه کبوتر بیاید، از در به خانه‌ات می‌آیم.

برداشت: به زیبایی و درخشانی طلا، چهره‌ام را به پای کبوترت فرسوده و شکست‌خورده می‌زنم، مانند پر پرنده‌ای که به تازگی آزاد شده، به سوی تو خواهم آمد.

برداشت: مرا چون مهتاب درخشان می‌بینی که از روزنه نور می‌تابد به‌طوری که رقیب نتواند به سوی در نزدیک شود.

برداشت: یا به آرامی و ساکت از بالای بام به سمت تو می‌آیم، یا با شور و هیجان از درون خانه به سمت تو می‌آیم.

برداشت: می‌گوید که تا زمانی که خورشید با زیبایی و ناز دامن زربافش را بر زمین می‌کشد، من به شوق می‌آیم و چشمانم همچون نیلوفر در آب درخشان خواهد شد.

برداشت: رفتم تا برای تو ثروتی بیاورم، اما حالا می‌بینم که خودت مانند گنجی باارزش و پرزرق و برق استی.

برداشت: به خاطر شرم و حیا از اینکه نتوانسته‌ام چیزی برای تو بیاورم، جانم به لرزه می‌افتد مانند موهای زیبایت که در باد می‌رقصند و به سوی تو می‌کشانند.

برداشت: من بر زمین در برابر تو مانند یک سگ سر به خاک می‌گذارم و سپس با ناله و زاری به تو نزدیک‌تر می‌شوم.

برداشت: من به خودم افتخار می‌کنم که در کنار تو هستم، حتی اگر مجبور شوم سرم را به پای سگان تو بگذارم و آنها را بوسه بزنم.

برداشت: چشمانت را ببین که از اشک پر شده و مانند پشت آینه می‌درخشد، آماده‌ام که با زیور و جواهر به تو نزدیک شوم.

برداشت: در این بیت شاعر به بوی شخص خاصی اشاره می‌کند که برای او بسیار معنادار و زنده‌کننده است. او تشبیهی به کار می‌برد و می‌گوید که مانند شرابی که جان می‌بخشد، این بوی خاص نیز برایش زندگی‌بخش است. در ادامه بیان می‌کند که با این احساس عمیق به سمت او خواهد آمد، مانند ساغری که پر از شراب است و در حال ذوب شدن است. این بیان نشان‌دهنده‌ی عشق و شور و شوق عمیق شاعر به آن شخص است.

برداشت: چهره زیبای تو مانند سیم درخشان است و لب‌های شیرین‌ات چنان خوش‌نمک که من از اشک‌هایم با طعمی متفاوت تو را می‌آورم.

برداشت: مثل ماهی که در پایان ماه به خورشید می‌تابد، به مهمانی تو می‌آیم و در کنار تو قرار می‌گیرم.

برداشت: تو در برابر من زحمت می‌کشی و در عوض من کاری می‌کنم که چالش‌ها به وجود آید. من با تلاش و کوشش، برای تو آماده می‌شوم و وقتی به نزد من بیایی، حاصل کار من را خواهی دید.