غزل شمارهٔ ۸۰

برداشت: قلب من در آرزوی تو غرق شده است، پس خوب گوش کن که این احساس، ظاهرسازی نیست.

برداشت: فراق تو باعث شد تا خونم بریزد، این چه تیغ تیزی است که بین ما جدایی انداخته؟ و نفاق تو جانم را می‌سوزاند، این چه برقی است که وجودم را از بین می‌برد؟

برداشت: دنیا از ما گرفته شده و در میان طوفان عشق تو، از تو می‌خواهم که به ما پناهی بدهی، زیرا ما از غرق شدن در این طوفان ترس داریم.

برداشت: تو نیز در این طوفان حضور داری، اما تو به مقصدی نزدیک‌تر هستی و ما بسیار دورتر از آن.

برداشت: اگرچه تو دیگری را بر ما ترجیح دادی، اما نمی‌دانی که ما چه تفاوتی با او داریم.