غزل شمارهٔ ۷۴

برداشت: من در جستجوی خوشی و زیبایی‌ها هستم و منتظر روزی‌ام که تو به سوی من بیایی.

برداشت: هرگز از دل من چیزی کم نمی‌شود، حتی یک تار مو از تو را هم نمی‌توانم فراموش کنم.

برداشت: نه دوست من از تو شراب خواست و نه گل از باغی که در آن هستی.

برداشت: نه من در اینجا هستم و نه تو، پس نیازی نیست که چیزی بخوانی. نه تو می‌رسی و نه من از یارم انتظار دارم.

برداشت: دل من از من گم شده، مثل دهن تو که گمشده است. نه دل من مانده، نه دهن تو. در جستجوی یارم هستم.

برداشت: وقتی قصه‌ی لب‌هایت را می‌گویم، مرا به شدت تحت تأثیر قرار می‌دهد، زیرا دوست من به دنبال انتقام از حرف‌های توست.

برداشت: اگر مثل تخم قز (پرنده‌ای که در طبیعت سرسخت است) زنده بمانم، حتی در سخت‌ترین شرایط، در جایی که در آغوش تو هستم، یاریت را می‌جویم.

برداشت: بر تو نظاره هزاران جمع و گروه است. از میان این همه گروه، من باید یارم را از کدام‌یک جستجو کنم؟

برداشت: من کی هستم که از شیرینی و خوشمزه‌گی تو بوسه‌ای مانند فندق‌شکن را از یارم جستجو کنم؟

برداشت: وطن تو در دل خاقانی باشد تا شاید از آن وطن، یاری بیابم.