غزل شمارهٔ ۷۳

برداشت: عشق تو در هر جا به من اثر گذاشت و محو زیبایی‌ات شدم. وقتی صدای آه و ناله‌ام را شنیدی، بیشتر در دلم جا گرفتی.

برداشت: در دل من از عشق تو غمی پنهان بود. وقتی که تو بدون من رفتی، آن غم به صورت سخن از دلم بیرون آمد و به من آسیب رساند.

برداشت: عشق تو در وجود من شعله‌ور شد و به من گفت که از ناله کردن در زمان سوختن پرهیز کن.

برداشت: دل خود را به دست خودم سپردم و در پی غمت جانم را از دست دادم. خودخواهی و گناه خودم را بر دوش من گذاشت.

برداشت: عشق می‌خواهد که همچون لاله به بیرون بیایم؛ از پوست و ظاهرم به در آیم، زیرا در درون پیراهنم مانند گلی هستم که در انتظار شکفتن است.

برداشت: گفتم روزی درمان دردهای خاقانی (شاعر) به صبر و شکیبایی خواهد رسید، اما وقتی عشق این را شنید، بر من تاثیر گذاشت و درگیر شد.