غزل شمارهٔ ۵۸

برداشت: در دل ما هیجان و اشتیاقی از دو عشق وجود دارد و میدان قلب ما به خاطر این دو عشق مانند میدان جنگی آماده و آرایش یافته است.

برداشت: از یک سو، دو محبوب به چشمم می‌آیند و از یک طرف، دو گنبد بلند و زیبا نمایان می‌شوند.

برداشت: در ابتدا به پرستش خورشید تمایل داشتم، اما اکنون تمام علاقه‌ام به جوزا معطوف شده است.

برداشت: در دل من، هم نور و روشنی وجود دارد و هم تاریکی و سایه، که در هر دو سمت، یعنی در شرق و غرب، این دو حال احساس می‌شود.

برداشت: زندگی من به دو حوری در بهشت وابسته است و کار و تلاش من همچون دو ماه در آسمان بلند و درخشان است.

برداشت: اگر من دو در داشته‌ام، تعجبی ندارد، چون چشمان من مانند دو دریا هستند.

برداشت: به خدا قسم، هر چه را که گفتم اشتباه بود و به خدا قسم، هر چیزی که گذشته است، سودمند و مفید بوده است.

برداشت: روزگار پر از غم و اندوه است و خاقانی در این وضعیت نباید به عشق فکر کند.

برداشت: یک روزی خواهد آمد که به اندازه‌ی شب‌های تاریک و دعاهای دشمن در نیمه‌شب، سخت و دشوار خواهد بود.