غزل شمارهٔ ۴۰

برداشت: برای سلطنت چه جادوگری بهاری زیبا و دل‌انگیز آفرید که همچون سحری دل‌نشین و شگفت‌انگیز است.

برداشت: در علم هندسه، موسوی توانایی خاصی داشت و در هنر شعبده‌بازی مانند یک جادوگر، مهارت‌های بسیار زیادی خلق کرده بود.

برداشت: در آسمان، دوازده برج به شکلی زیبا و شایسته از این قصر با دوازده در ساخته شده است.

برداشت: به خاطر مهارت فراوانش در هنر نقاشی، نقاشی آثار شگفت‌انگیزی خلق کرده که شبیه جادوگری است.

برداشت: از چهره آسمان زنگار و کدری را زدود و باغی زیبا برای پادشاهی فراهم آورد.

برداشت: از روی سپیده‌دم، رنگ سرخ همچون زر، تصویر پادشاه را به تصویر کشید و صدای فریاد او را بلند کرد.

برداشت: یک دریا از گوهرها را به دور ریخت تا بتواند تصویری از شاه بسازد که خود گوهری است.

برداشت: شاه سرزمین‌ های بیگانه که با قضاوت‌های عادلانه، مذهب را زینت بخشید.

برداشت: زمانی که اسکندر با شمشیرش توانست تفکر و خرد را به نوعی از شجاعت و قدرت تبدیل کند، برتری و عظمت خود را نشان داد.