غزل شمارهٔ ۲۸

برداشت: هیچ‌کس نتوانست از چنگ زمان رهایی یابد و هیچ‌کس نیز نتوانست روش و سیرت دنیا را تغییر دهد.

برداشت: زندگی ما مانند دو زمانه شب و صبح است که تحت نظر است، و هیچ‌کس از این رصد و نظارت نجات پیدا نکرده است.

برداشت: زمانی رفت که در او آرامش بود و حتی هیچ زبانی از غم خبری نمی‌داد.

برداشت: زمانی فرارسید که از خوش‌دلان هیچ نشانی در تمام عالم یافت نشد.

برداشت: در دوران ما، کسی نمی‌تواند به خاطر غیبت موجودات عجیب و غریب مانند عنقا، به فکر کند و خود را نگران کند. در واقع، در این زمانه دیگر چیزی مانند سایهٔ عنقا وجود ندارد که به آن توجه شود.

برداشت: به دنبال چیزهایی نباش که آن‌ها را نمی‌توانی به دست آوری و از درخواستی که فراتر از توانایی‌ات است، پرهیز کن.