غزل شمارهٔ ۲۴

برداشت: در کارهای دنیا، دیگر صدایی وجود ندارد و روزهای آرامش دیگر دوام و بقایی نخواهند داشت.

برداشت: آن بهار خوشی که روزگاری بود و نشان آن باقی مانده، حالا هیچ نشانه‌ای از آن گیاهان سرسبز و زندگی‌بخش باقی نمانده است.

برداشت: من از هر کسی که مرا می‌شناسد به شدت می‌ترسم، زیرا دیگر از ما هیچ آشنایی باقی نمانده است.

برداشت: دل از این چیزها و آن چیزها دوری می‌کند زیرا می‌داند که دیگر وفایی باقی نمانده است.

برداشت: غم و اندوه زندگی‌ام را چون زنگی خورده است، دیگر چه کنم که چیزی از عمرم باقی نمانده است.

برداشت: غم من به اندازه‌ای سنگین و بزرگ شده که انگار تبدیل به کوهی از آهن شده است و از بخت بد من در این جهان، هیچ چیزی برای جلب توجه و زیبایی باقی نمانده است.

برداشت: خاقانی می‌گوید که دیگر جایی برای خوش‌دلی و شادمانی باقی نمانده است و او خود را مشغول به آرامش و زیبایی‌ها می‌کند.