گوئیم که مر بدی را اندر آفرینش اصل نیست . – چندی پیش از این اندر کتاب دلایل آن نمودیم –و نیکی را اصل است ، چنانک روشنایی را ، که او مانند خیر است ، چشمه مهر اصل است که نور ازو بر عالم فرو باریده است ، و تاریکی را که او مانند شر است چشمه پیدا نیست که تاریکی از وهمی اندر چیزی اثر کند .
دربارهٔ این سروده
در این متن بیان میشود که بدی در آفرینش وجود ندارد، در حالی که نیکی دارای اصل است. نیکی مانند روشنایی عمل میکند و منبع خیر است، در حالی که تاریکی، که مشابه شر است، منبع مشخصی ندارد و از تصورات ناشی میشود. در واقع، نیکی و روشنایی به عنوان وجودی حقیقی و مثبت، از یک منبع میآیند، در حالی که بدی و تاریکی عملی در واقعیت ندارند.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.