بخش ۹۴ - صف هفتاد و دوم از ناصرخسرو

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

زندگانی نفس ناطقه اندر شناخت توحید است بی تشبیه و تعطیل و صورت او بر گونه صورت عالم علویست ، و نفس ناطقه چون به صورت همچون عالم علوی شود و هم گوهر آن عالم گردد و آن شناختن حروف علوی و حدود جسمانی باشد و متابع شدن مر ایشان را و ولایت داشتن مر هر یکی را بر اندازه حقوقمندی او نه بیشتر و نه کمتر . و دلیل بر درستی این دعوی از عیار عالم آنست که افلاک گردان است بر نطفه های خلق که هر یکی از آن مردمی است اندر حد قوت تا بدان گشتن قوتهای خویش را بدان نطفها رسانند و صورت ازو پدید آرد و بجنباندش تا بیرون آردش بر صورت خویش . همچنین تایید از حدود علوی و تعلیم از حدود سفلی بگذرد بر نفسهای ناطقه که آن فریشنگانند اندر حد قوت ، تا بدان تایید و تعلیم مران نفسها را بجنبانند ، جنباندنی علمی ، تا بیرون آرند حس بر صورت خویش ، و چون نفس ناطقه به صورت روحانیون گشت به نعیم آخرتی رسید ، همچنانک نطفه به صورت این عالم گشت به نعیم دنیایی رسید . و عادت افلاک اندر نطفهای جسمانی آن است که او را به صورت خویش بیرون آرد و جنبنده گرداند و باز چندان بگرد او بگردد ، تا پس از آن جنبش بمرگی بیارامد . پس همچنین است عادت حدود خدای اندر نفسهای ناطقه که آن نطفهای روحانیست که بگرد او بگردد تا زنده کندش به معرفت توحید و مرده گرداندش از شهوات .

برداشت: زندگی انسان از طریق شناخت توحید شکل می‌گیرد، بدون تشبیه و تعطیل. صورت انسان مانند جهانی است که در عالم بالا وجود دارد. زمانی که نفس انسان به صورت این عالم تبدیل می‌شود و به جوهر آن عالم نزدیک می‌شود، شناختی از حروف و حدود جسمانی پیدا می‌کند و باید تابع آن‌ها باشد. هر یک از این حالات حقوق خاص خود را دارند که نباید از آن‌ها بیشتر یا کمتر گردد. دلیل این گفته از وضعیت عالم است که افلاک بر روی نطفه‌های موجودات زنده می‌چرخند. هر یک از انسان‌ها در حد قوت خود باید قوت‌هایشان را به نطفه‌هایشان برسانند تا شکل بگیرند و به وجود آیند. همچنین تأثیرات از عالم بالا و آموزش از عالم پایین بر نفس‌های انسانی که در حال رشد هستند، وجود دارد تا آن‌ها را به حرکت درآورند و باعث شوند تا حس‌هایشان را به ظهور برسانند. وقتی نفس انسانی به شکل روحانی دست یابد، به نعمت‌های آخرت دست پیدا می‌کند، همان‌طور که نطفه با ورود به این دنیا به نعمت‌های دنیوی می‌رسد. عادت افلاک در نطفه‌های جسمانی اینست که آن‌ها را به صورت خودشان درآورده و به حرکت درمی‌آورند تا بعد از مدتی به حالت مرگ برسند. به همین ترتیب، حدود الهی نیز بر نفس‌های انسانی تأثیر دارند و این نفس‌های روحانی به دور او می‌چرخند تا با معرفت توحید زنده شوند و از شهوات دوری گزینند.

هوش مصنوعی