او را گوئیم اگر عقل کلی توهم کردی باندر یافتن مر مبدع حق را و آن تا ممکن است خود نه عقل بودی ، از بهر آنک عقل واجب گرداند بر عاقل کوتاه کردن طمع از رسیدن اندر مبدع حق ، از بهر آنک امر باری سبحانه اثر است و اثر را اندر رسیدن نیست به موثر خویش . و این قضیت اندر عقل ثابت است و عقل مخالف نشود مر چیزی را که اندر جوهر او ثابت است . پس توهم نکند محیط شدن بر آنک عقل را باثر خویش آفریده است .
دربارهٔ این سروده
نویسنده در این متن اشاره میکند که اگر کسی بر این باور باشد که عقل کلی میتواند به درک مبدع حق (خدا) برسد، این توهم است. او میگوید عقل باید طمعش در رسیدن به مبدع حق را کوتاه کند، زیرا وجود خدا و ویژگیهای او فرای اثرات دنیوی است و نمیتوان به شکل مستقیم به او رسید. این تفکر بر اساس اصل عقل ثابت است و عقل نمیتواند با چیزی که در جوهرش ثابت است، مخالفت کند. بنابراین، نباید گمان کرد که عقل میتواند بر اثر خود آگاه شود.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.